سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

دوست من از اینکه محیط زیست سیاسی است واقعیتی تلخ است.

و خانم ابتکار باید برای همدری به خوزستان می رفت .و حتی می بایست با توجه جنجال آفرینی و تیترشدن این مشکل توسط بلندگوههایی که با هربهانه ای امنیت ملی ما را هدف می گیرند، مسئولین و هئیت دولت برای همدری به خوزستان می رفتند و در راهپیمایی 22 بهمن اهواز شرکت می کرند

ولی واقعا چرا گرد وخاک را که نتیجه کل اقدامات جامعه جهانی و گرمایش زمین و خشکسالی های خاورمیانه و سد های احداثی مختلف و متنوع ترکیه ایران و سوریه و عراق است اینقدر سیاسی  می کنیم.

آیا واقعا خانم ابتکار به خوزستان برود که چه کار مفیدی انجام بدهد. فرضا  شما همه نفت را برروی شنزارهای خوزستان هم پاشیدید و یا سراسر خوزستان را نهال کاشتید و حتی آسفالت کردید ، با سرزمین های طوفان خیز اشغالی توسط داعش چه کنیم.

با هورالعظیمی که صدام برای جلوگیری از نفوذ رزمندگان به اب بست و اکنون خشکیده و کانون گرد و غبار چه کنیم.

مگر کردستان و کرمانشاه جنگل و بارش و کوه ندارند که هرازچندگاه دچار این امر ناخوشایند می گردند و عملا شریک غم مردم عزیز خوزستان.

چرا با مردم صادق نیستیم. آیا ،نباید مشکل عراق حل شود و امنیت به عراق  باز گردد تا حداقل بتوان فکری به حال شن زارهای گردو خاک خیز کرد. که این امر نیز همت جامعه جهانی را می طلبد که با اختلافات سیاسی و مذهبی این کار تقریبا غیر ممکن یا بسیار دشوار است.

آیا این وظیفه کشورماست که همه مسائل سیاسی و اقتصادی منطقه را حل کند. آیا نباید کشورهای نفت خیز را وادار ساخت بخشی از بودجه نفتی خود را بجای جنگ طلبی صرف تثبت شن های روان کنند. حداقل آنها برداعش نفوذ دارند.

ایا نباید از طریق مراجع بین المللی ترکیه را وادار به رهاسازی بخشی از آبها نمود.

بنظر می رسد حل این قضیه بیش از آنکه نیازمند بحث و جدل های بیهوده داخلی باشد نیازمند یک اجماع منطقه ای است.و بجای آنکه توپ را بسمت همدیگر پاس دهیم یارگیری خارجی داشته باشیم.

وقتی بودجه کافی به محیط زیست داده نمی شود که حداقل حقوق کارمندانش و محیط بان هایش را کامل پرداخت کند یا تعداد آنها را افزایش دهد. انتظار داریم حیات وحش در محیط زیست ما قدرت ادامه حیات داشته باشد.

مراتع پاوه و اورامات به ارثیه پدری عده ای تبدیل شده و هرجا که چشمه آبی وجود داشته حصار کشی شده و حیات وحش را از سیراب شدن باز داشته اند.

وقتی به بلندترین قله های این کشور جاده می کشند و آسفالت می کنند و قلب مناطق بکر و دست نخورده شاهو و حتی ذخیرگاه های جهانی را هدف می گیرند چه انتظاری داریم.

به راستی محیط زیست ما بی پناه ترین شاهرگ حیات ماست.

بله سازمان محیط زیست از بابت مجوزهای نادرست و از طریق روابطی که اعطا می کند مسئول است. من این هفته و در دهه فجر شاهد افتتاح چندین طرح راکد مانده بعلت مجوزهای محیط زیستی  بودم که مجریان با کمال افتخار می گفتند از طریق پیگیرهای قانونی!!!! فلان مسئول محترم استانی مجوز لازم صادر شده بدون آنکه در طرح کوچکترین تغییری بوجود آمده باشد.

دعا کنیم که خداوند به ابرها امر کند بی توجه به اعمال ما در آسمان کشورمان و خاورمیانه ظهور کنند و ببارند و سرزمین های تفتیده را سیراب نمایند و حیات گیاهی بر آنها ایجاد شود.

دعا کنیم تا رابط ما با مدیر و مدبر هستی بهتر شود و همه اعمال و کردار ما در راستای فرمول های طراحی شده آن معبود یکتا قرار گیرند تا طبیعت نیز از دست ما آسوده باشد.

چه خوش می گفت امام جمعه اهل سنت کرمانشاه : ای مردم زکات را پرداخت کنید و ربا مخورید تا موجب هلاکت گیاهان و جانوران نگردیم و در روز قیامت مدیون آنها نباشیم.