بلوط علاوه بر اثرات مفید طبیعی و زیستمحیطی، بخشی از فرهنگ و ادبیات لرستان است تا جایی که صفحههای ادبی هفتهنامه "زیر سایه بلوط"، وبلاگهای "بلوط" و "بلوطستان" و حتی بر تابلوی برخی مغازهها نام بلوط وجود دارد که
نمونههایی بارز از اهمیت بلوط در خطه لرستان است.
بلوط همان درختی است که سایهاش را بیمزد به رهگذاران در تابستان و در هنگام برف و بوران به عشایر کوچرو برای استراحت و اسکان، تلطیف هوا در فصول مختلف، برگها را برای خوراک دام، تنهاش را برای آتش و تولید گرما هدیه میداد.
امروز نیز با شاخههایی خشکیده و لرزان تن خود را به تبر به دستان سپرده تا آخرین بازماندههای خود را ارزانی مردم کند.
هزار هکتار از انبوه جنگلهای زیبای بلوط رشتهکوه زاگرس در استان لرستان که همچون نگینی مرصع در برگرفته و اکنون به دلیل آنچه جنگلشناسان تغییرهای اقلیمی، خشکسالی و نفوذ ریزگردهای عربی در این منطقه عنوان میکنند در حال نابودی و تخریب گسترده زیستمحیطی قرار دارند.
این درختان زیبای بلوط یکی یکی در برابر هجوم هر روزه گرد و غبار توان نفس کشیدن را ندارند و از پا افتاده و در معرض خشکی و نابودی قرار دارند.
از بلوطستان مخملین که چشمها را به دیدن زیبایی دعوت میکرد، امروز خزانی بیش نمانده و با وزش هر نسیم، برگهای زرد و خمیده به این سو و آنسو میریزند.
درختان بلوط ریههای تنفسی سرزمین اجدادی ما هستند که اکنون علاوه بر تبر سودجویان و آتش جهل نابخردان بر پیکرهشان، بارش گرد و خاک آخرین ضربههای مرگبار را بر تن این راستقامتان فداکار فرود میآورد.
بیشک ماجرای ناخوشایند زوال بلوطهای لرستان برای مردم این دیار که تمام دلخوشی آنان طبیعت بکر و زیبای پوشیده از بلوط و دامنهای سر سبز آن در فصول مختلف سال است، حقیقتی غیرقابل باور و درناک است و هیچ کس نمیتواند و نمیخواهد به سرانجام دردناک این نابودی عنقریب فکر کند.
مگر میشود لرستان و کوهای زیبایش را بدون بلوط و سایهسار و زیبایی وصف ناشدنیاش تصور کرد، مگر ایستادگی بلوطهای پیر و کهنسال این دیار که حوادث تلخ و شیرین پیشینیان ما را به یاد دارند میتوان با خشکی و نابودی این همه زیبایی از میان برداشت؟
هر رهگذر و مسافری که در فصل بهار و تابستان تا کنون گذری به دیار کوهستانی لرستان با طبیعت بکر و چشمنوازش داشته، بیشک اقرار به زیبایی حیرتآور درختان بلوط این دیار در دامان طبیعت میکند.
پس باید به آنها که نمیدانند، بیاموزیم و بفهمانیم لرستان و کوههایش تنها با بلوط زندهاند و زیبا، تا به جای تبر، نهال بلوط در دست گیرند و انسانیت خویش را با رفتار انسانی اثبات کنند.
بسیاری اهالی لرستان در انتظار تعطیلی و اوقات فراغتی هستند تا در ایامی همچون بهار و پاییز و تابستان و حتی زمستان با تمام سردی و برف و بورانش به تماشای بلوطستانهای زیبای دیارشان روند و جمال و جلال خداوندی را در خلق این زیبایی شکر گویند.
حال با وضعیت اسفناک خشکی درختان
بلوط، چگونه میخواهند روزگار فراغت خویش را سپری نمایند و چگونه میتوانند یاد و خاطرهای خوش از آنها برای آیندگان لرستان بر جای گذارند؟