سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

تنوع زیستی در بخش مواد غذایی و کشاورزی در زمره مهم ترین منابع کره زمین قرار دارد. تنوع زیستی ضروری و واجب است؛ تنوع زیستی حشراتی است که گیاهان را گرده افشانی می کند، باکتری های میکروسکوپی است که در تولید پنیر استفاده می شود، نژاد های مختلف دام  هزاران گونه از ماهی ها و سایر گونه های آبزی در دریاچه ها، رودخانه ها و اقیانوس ها و هزاران گونه از محصولاتی است که امنیت غذایی ما را در سراسر جهان حفظ می کند. منابع ژنتیکی مواد خامی هستند که جوامع محلی و محققان برای بهبود کیفیت و تولید مواد غذایی بر آن متکی هستند. تنوع زیستی و منابع ژنتیکی برای به دست آوردن انواع مواد مغذی در رژیم غذایی- سبد غذایی متنوع- ضروری است که برای سلامت انسان  مهم می باشد. با این حال تنوع زیستی با یک نرخ هشدار دهنده در حال از دست رفتن می باشد. در اینجا تنها چند نمونه از حقایق تلخ در این رابطه ذکر می شود:

- در بازه زمانی 2014-2013 ، در گزارشات داده شده به فائو توسط کشورهای مختلف، 17 درصد از نژادهای دام به عنوان در معرض خطر انقراض طبقه بندی شده است. 

- نیمی از 8000 گونه های درختی گزارش شده در بیانیه منابع ژنتیکی جنگلی جهان در سال2014، در سطح گونه یا ژنتیک در خطر تهدید می باشند. 

- کاهش تنوع ژنتیکی در منابع گیاهی به ترتیب در مورد غلات، سبزیجات، میوه ها و آجیل ها و لگوم های غذایی به عنوان یکی از بزرگترین معضلات  جامعه بشری رخ داده است.

- استفاده ناپایدار همانند برداشت بی رویه ذخایر ماهی  و جنگل زدایی، به از دست دادن تنوع ژنتیکی کمک می کند. به عنوان مثال تقریبا 29 درصد از ذخایر ماهی های دریایی تجاری که به وسیله فائو نظارت می شود، overfished هستند یا به عبارتی در اثر برداشت بیش از حد، تعداد آنها از حد طبیعی خیلی کمتر شده است.

جفظ تنوع زیستی جزئی از مسئولیت های ما است

این موضوع که گیاهان، حیوانات، میکروارگانیسم ها و بی مهرگان در هنگام تغییر محیط خود قادر به انطباق و زنده ماندن هستند به دلیل تنوع ژنتیکی آنهاست. به دلیل تغییرات آب و هوایی و افزایش فشار انسان بر روی منابع طبیعی، حفاظت و استفاده پایدار از منابع ژنتیکی نسبت به هر زمان دیگری مهم تر شده است. از دست دادن تنوع ژنتیکی ظرفیت کشاورزی را برای پاسخگویی به شرایط جدیداجتماعی و اقتصادی و زیست محیطی کاهش می دهد. 

حفظ تنوع زیستی در بخش مواد غذایی و کشاورزی از جمله منابع ژنتیکی، مسئولیتی جهانی است. فائو کمیسیون منابع ژنتیکی برای غذا و کشاورزی را در سال 1983 تاسیس کرد و تا به امروز تنها انجمن بین دولتی است که به طور خاص با تمام بخش های تنوع زیستی در حوزه مواد غذایی و کشاورزی سرو کار دارد.