سخنان جناب آقای نعمت زاده وزیر محترم صنایع و معادن در خصوص ممنوعیت ایجاد شده از سوی سازمان محیط زیست نگران کننده بود . این نگرانی از بابت چهار گورخری نیست که ایشان ذکر فرمودند و البته اگر نگرانی هم وجود داشته باشد مایه مباهات است, بلکه بیشتر بخاطر نوع دیدگاه و بینشی است که بر روح سخنان ایشان حاکم بود, می باشد. سخنانی که نشان داد که محیط زیست درکشور ما تنها نردبان ترقی با دیدگاهی اقتصادی صرف است. محیط زیستی که حیوانات بی پناه باقیمانده نیز حق چرا بر معادن آن را ندارند چرا که وزیر محترم نگران تامین مواد اولیه برای صنایع تابعه خویش است که بعضا حتی از پرداخت مالیات سبز نیز سرباز می زنند. جناب وزیر(با خنده) فرمودند درصورت موافقت با شروع بکار معادن تعداد گورخرها افزایش خواهد یافت. جناب آقای نعمت زاده به تحقیق خود واقفید که نه تنها این امر محقق نخواهد شد بلکه هرجا پای انسان به محیط زیست باز شد محیط زیست و گونه های گیاهی و جانوری نابود شدند و منقرض گشتند. و بعد از استخراج مواد معدنی گردوغبار و سرزمینی خشن و رها شده به ارث نهاده شد.
باید پرسید. ضرری که از بابت خشکاندن هورهای نواحی مرزی در خوزستان به کشور وارد شد چقدر است؟ گردو غبار برخاسته و قطعی آب و برق استان خوزستان بعلت ورود همزمان گردوغبار و رطوبت بالا, ناشی از همین نوع بینش است. صدور بی محابای مجوز حفر چاه (156هزار حلقه) و احداث سدهای متعدد که موجب بی آبی دریاچه ارومیه و ریزگردهای شور و هزینه های گزاف برای احیای آن و جبران خسارات ناشی از همین دیدگاه بود. دیدگاهی که بهره برداری از جنگلهای شمال را ترویج و سیلابهای مخرب را برای ساکنین آن به ارمغان آورد.
بهرحال ارزش اقتصادی منطقه و ارزش حفظ جانوران و تنوع زیستی در 20 منطقه ای که فرمودید که قرار است رئیس جمهور محترم جهت قطع ید حفاظت محیط زیست, اقدام فرماید, در بلند مدت قابل محاسبه است. نوع نگاه شما به محیط زیست بسیار جای نگرانی دارد و نشان می دهد دیدگاه شما دیدگاهی صرفا اقتصادی بوده و در چارچوب توسعه پایدار تعریف نشده است.
اگر بودجه هایی را که دولت محترم در سال جاری برای جبران بخشی از خسارات ناشی از مدیریت وحشتناک انسان بر محیط زیست پرداخت نموده است برشمارید, قطعا در نوع مطالبه خود تجدید نظر فرموده و یا حداقل برای حفظ گونه های نادر از جیب وزارت متبوعه هزینه می فرمودید.
البته ضرورت هم ندارد چنین بی محابا از وجود منابع معدنی بکر و دست نخورده نگران بود, چرا که نسلهای بعدی به مواد اولیه نیاز خواهند داشت. این سخنان نشان داد که محیط زیست و آموزش محیط زیست در کشور بسیار مظلوم و هیچ جایگاه تعریف شده ای ندارد......امید است همه ما نسبت به حفظ محیط زیست طیق اصل پنجاهم قانون اساسی متعهد باشیم. و سخنانی به زبان نرانیم که بهرام گور هم درخواب ابدی برخود بلرزد.....