در آخرین تراژدی آتش سوزی شاهد آتش سوزی در تالاب هامون بودیم. گیاهانی سوختند که می توانستند پروتئین جمعیتی را تامین کنند.
در رها سازی دامداری سنتی در سایه دانشگاههای فروان بی خاصیت بازار اشباع کن, و با به تاریخ سپرده شدن چرای دام در جنگل و مراتع و کاهش و حذف حیات وحشی که از این گیاهان و علوفه های طبیعی استفاده می کردند و در عدم ضرورت علف چینی و ذخیره سازی سنتی آن و همزمان افزایش میزان بارش در برخی نقاط کشور مثل غرب و در کنار آن رویش گیاهان مختلف به لطف گرمای زودرس زمستان و بارش خوب باران , برای کاهش آتش سوزی مراتع و جنگلها, کاهش بیکاری لازم است برنامه ریزان حوزه جهاد کشاورزی طرحی دراندازند که مردم را به علف چینی در فصل بهار و ذخیره سازی و فروش آن تشویق و با خرید تضمینی آن موجب رونق این سنت حسنه گردند. که هم به امرار معاش این مردم کمکی گشته است, هم جنگل و مرتع یکی از عوامل آتش سوزی یعنی سوخت خود را از دست می هد و هم شاهد کاهش این حادثه تلخ خواهیم بود و به دامپروری های سنتی و صنعتی در جهت تامین علوفه ارگانیک کمک شده و هم به مملکت برای عدم ورود ذرت و سویا و سایر انواع علوفه و از دست دادن ذخایر ارزی کمک می گردد.
لازم است از شعار دست برداریم و برنامه ریزی کنیم...