با توجه به افزایش تعداد سمن های محیط زیستی و گسترش دامنه فعالیت آنها و عدم وجود هماهنگی و انسجام درونی و انجام فعالیتهای گوناگون و متفرقه که فاقد برآیند مثبت خاصی می باشد و بعضا اتلاف وقت و انرژی است, لازم است این سمن ها از طریق انتخابات درونی دارای یک نهاد و دفتر رسمی مرکزی باشند تا بتوانند در همایش های سالانه برنامه ای جامع براساس مشکلات داخلی کشور و مشکلات جهانی محیط زیست و در راستای اهداف توسعه پایدار گام برنامه ریزی و اجرا نمایند.
متاسفانه یکی از مهمترین نقاط ضعف بروز کرده در جریان انتخابات هفتم اسفند 94 ضعف حضور و ابراز نظر و عدم تاثیر گذاری در تعیین نمایندگان از سوی این سمن ها بود. برای اینکه این انجمن های مردم نهاد و علاقمند و فداکار بتواند در خط مشی های اقتصادی و اجتماعی و محیط زیستی کشور تاثیر گذار باشند وجود یک نهاد هماهنگ کننده فارغ از سیاست زدگی ضروری بنظر می رسد