بی شک خشکسالی و خشکی زمین عارضه ای ناخوشایند برای زمینیان و به خصوص انسان است که پیشرو در بهره برداری از منابع آبی و بانی مدیریت برداشت از آن می باشد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری جمعیت اتحاد سبز، زمین پاک میراث گذشتگان برای ما بوده لیکن بشر امروزی وارثان خوبی نبوده و مطمئناً نسل های بعد نیز ما را بدین جهت سرزنش خواهند کرد که چرا میراث سالمی را برایشان باقی نگذاشته ایم.
منابع آب سطحی کاهش یافته از این رو مسئولین امر بر آن شده اند تا آب به صورت هدفمند به زمین ها و مزارع رسانده شود. از لوله های پلی اتیلن گرفته تا جوهای بتنی هر کدام به نوعی این وظیفه را بر عهده گرفته اند اما چشم را به مصرف آب توسط وحوش، درختان و گیاهانی که در مسیر این جوی ها بوده اند، بسته اند. به عنوان مثال در شهر دامغان، جوی آبی در خیابان زینبیه و قمر بنی هاشم (ع) فعلی و همان «زرجوی شمالی و جنوبی» قدیم از ابتدا تا انتهای آن درختانی را سیراب می کرد و درختان چونان ستون هایی محکم خانه ها و جوی را مراقبت می کردند. تا درختان بودند دیوار خانه ها از بُن نم نزد و غبار سالیان زیاد را بر تن خویش حس نکردند ولی با عملیات های عمرانی انتقال آب و رفتار قهرگونه با طبیعت، درختان از پای افتادند و چهره ساختمان ها و خیابان ها چنان متحول شد که دیگر رنگ سبز و نشاط آن گذر، خشکید.
گزارش از: محمد حسن بیکی