سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

هرکس که یک بار آنهم در روز از مسیر تهران به سمت استانهای غربی یا جنوبی و یا بالعکس عبور کرده باشد, اگر کمترین نگاه مسئولانه و محیط زیستی داشته باشد با صحنه هایی روبرو می گردد که جز تاسف و ابراز نگرانی کاری دیگری از دستش بر نمی آید. حاشیه آزاد راهها و بزرگ راهها بویژه در مسیر بنده از بزرگراه تهران ساوه تا محدوده شهر ساوه پوشیده از پلاستیک و نایلون می باشد و اگر تشنه باشی آن را با سراب اشتباه گرفته و اگر زمستان باشد با برف !!!

به راستی بارها از خود این پرسش را پرسیده ام چه کسی متولی این سرزمین پهناور است. هرساله این پلاستیک ها چند راس گاو را تلف می سازند. و این پلاستک ها برای تجزیه به چند سال فرصت نیاز دارند؟

خوشبختانه خیالمان از بابت مسافران داخلی راحت است چرا که اگر بعضا خود مسبب این امر نباشند ،در بی تفاوتی محیط زیستی غرق هستند, اما چه پاسخی به گردشگران خارجی داریم؟ چون به موطن خود برگردند چه تعریفی از محیط زیست اطراف فرودگاه امام تا ورودی تهران خواهند داشت؟ به راستی این مناظر را نمی توان نازیبا خواند. بلکه باید آنها را زشت و نشان ضعف عملکرد ما و بی مسئولیتی جامعه و دوستداران حوزه محیط زیست آنهم در وسط کشور خواند. امید است همت شود که ضمن جمع آوری پاسدار واقعی محیط زیست باشیم چرا که محیط زیست پاسدار می خواهد نه دوستدار................

به راستی دوستان حوزه محیط زیست استان تهران و مرکزی به چه مشغول هستند.

کاری نکنید که پرندگان مهاجر این نقاط پوشیده از نایلون را با تالاب اشتباه بگیرند...............