سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

سفر به ناو وداع با بل

پس از یک هفته کار و دوندگی چه فراغت و تفریحی بهتر از طبیعت گردی و لذت بردن از سکوت و آرامش کوه و جنگل.

خوشبختانه در دیار ما طبیعت بکر و زیبا براحتی و بدون هزینه در دسترس همگان است.

بنده نیز بامداد جمعه۹۴-۹-۶ در گرگ و میش اول صبح راهی آغوش طبیعت شدم و اینبار کوههای سربه فلک کشیده منطقه هجیج و ناو را انتخاب کردم.

متاسفانه آن تصوری که از طبیعت کهن و بکر اورامانات در تفکرمان داریم هربار لطمه بیشتری میخورد و اینبار مشاهداتم تنها با واژه فاجعه قابل بیان است.

در چند سالی که بنده گاها راهی طبیعت دیارمان شده ام هربار شاهد بوده ام که بخشی ازین نعمت خدادای را تخریب کرده اند وقلم سیاهی به روی این تابلوی زیبا کشیده اند. اخیرا نیز این پروژه سدسازی گویا کمر به نابودی زیست بوم منطقه و محو چشمه کانی بل بسته است.

از بلندای کوههای هجیج که به اطرافم نگاه میکردم جز حرکت ماشین آلات و تخریب مراتع و درختان چیزی برای بازگو کردن وجود نداشت.

اورامان همچون نامش کهن و دیرین است . این کوهها و چشمه ها در طول اعصار و قرنها با ساکنان بومی مهربان بوده اند و نیازهایش را برطرف کرده اند. اکنون نوبت ادای دین همه ما است که هرکدام در حد توانمان قدمی برای نجات طبیعت پرسخاوت برداریم.

علیرغم کمپین ها و درخواست ها چندروزیسیت آبگیری سد داریان صورت گرفته و تغییر اکوسیستم و محو چشمه بل رنگ واقعیت به خود گرفته است.

کارشناسان متعدد بارها گفته اند که در ایران در سدسازی افراط شده است و صدمات جبران ناپذیری به محیط زیست کشورمان وارد شده است.

اکنون ولی باید سد داریان را چون واقعیتی در کنارمان قبول کنیم و بکوشیم صدمات آن را برای زیست بوم منطقه به حداقل برسانیم.

روزهای تعطیل مسافران زیادی برای تفریح راهی سد میشوند این افراد با تولید زباله و آتش زدن مراتع ضربه دیگری بر پیکر نحیف زیست بوم منطقه وارد میکنند.

غروب هنگام حرکت بسوی پاوه از آرامش سابق خبری نبود. صدای کبک یا زوزه گرگی را نشنیدم. حتی خروش سیروان را.

هرچه بود هیاهوی انسانها و ماشینها بود و آینده ای گنگ و مبهم برای طبیعت دیارمان.