عنوان: خطابه ای خطاب به یک شکارچی سه شنبه 10 آذر 1394
همه داستان نوح علیه السلام را شنیده ایم. 950 سال پیامبری کرد. از بنی آدم مایوس شد و دست به دعا نزد خدا برای هدایت یا عذاب قومش(نوح , 26). خداوند امر فرمود کشتی بساز و ما هم مهندس و ناظر(مومنون 27) . نوح دست بکار شد. درختان تنونمند به زمین افتادند و کشتی با نظارت خدا ساخته می شد و کفار مسخره کنان از کنارش عبور می کردند. نوح می دانست کشتی ای که می سازد, گنجایش خیلی بزرگتر از اندک مومنین است. ولی خدا امر کرد و کشتی ساخته و اتاق بندی شد. سرانجام روز موعود فرارسید و امر شد که نوح از هرحیوانی دو جفت بر کشتی سوار نماید(مومنون 27). امر خدا اطاعت گردید. و سرانجام نوح و یارانش نیز سوار برکشتی شدند. آری ماموریت نوح در کنار هدایت مردم نجات حیوانات و تنوع زیستی بود. بویژه حیواناتی که در آب غرق و از بین می رفتند. نوح 950 سال پیامبری کرد و مدتها کشتی ساخت تا نسل حیوانات در نتیجه ناسپاسی انسان منقرض نگردد.
کشته باد ما که چه ناسپاسیم (عبس 17) ما که خود را انسان می نامیم و بعضا رهرو محمد المصطفی (ص) می خوانیم و موجب انقراض نسل حیوانات می شویم. کبریت می کشیم و جنگل و مرتع و جانداران می سوزانیم. کمین می کنیم, اسلحه مجوز دار و بی مجوز بدست می گیریم ، شکار می کنیم در حالیکه شکم هایمان سیر است. هوازنی می کنیم و فراموش می کنیم که خدا فرمود هر آنچه در آسمان پرواز می کند و در زمین می جنبد امتهایی همچون شما هستند(انعام, 38).
نه! آنها همچون ما نیستند چون به اندازه نیاز می خورند, همدیگر را نمی خورند, زیبایی بخش حیاتند و زاینده زندگی . آنها سجادند و ساجده(نور, 41) . ولی من و شما فرزندان آدم چه ؟ جز نابودی این مخلوقات تسبیح کننده خدا چه کرده ایم. بگذریم که به خون هم تشنه ایم و بر روی هم به هر بهانه ای تیغ تیز می کشیم.
ای همنوع من! آیا هیچ اندیشیده ای اگر گونه ای را که نشانه رفته ای _ البته اگر وجود داشته باشد- ممکن است آخرین از آن نوع باشد و ممکن است همچو منقرض کننده ببر مازندران, ظل السلطان, مورد نفرین مردم واقع گردی و موجب انقراض امتی از امتهای خداوند شوی! آیا هیچ اندیشیده ای وظیفه ات امانتداری است (احزاب 72) و اینگونه در امانت خیانت می کنی؟
آیا اندیشیده ای فردا آنهنگام که وحوش حشر خواهند شد( تکویر 5) تا شاهد محاکمه من و تو باشند چه پاسخی خواهی داشت؟ فرق نمی کند در این دنیا مسلح هستی یا مسئول و یا عوام!
چه لباسی بر تن داری , سیر هستی یا گرسنه , در هرصورت مسئول, یعنی به معنای واقعی کلمه پاسخگو! هستی , هم در قبال خدا (تکاثر 8) و هم در قبال مردم و هم در برابر نسلهای بعد و هم در قبال همه موجودات زنده و همه وجدانهای که چشم حقیقیت بین دارند و انهدام حیات را بدست بشر نظاره می کنند و این روزها سرانشان در پاریس گردهم آمده اند تا برای این خرابکاری بزرگ چاره ای بزرگ بیندیشند.
پس بیندیش که چه نباتی را ریشه کن می کنی و چه حیوانی را به چه قصدی نشانه رفته ای!
گرچه همه آحاد جامعه در برابر متجاوزین به حریم خلقت مسئول بوده و بی تفاوتی اجتماعی و بی تفاوتی محیط زیستی جز پشیمانی عاقبتی نخواهد داشت.