مرکز صلح و محیط زیست - وقتی صحبت از منابع انرژی تجدید پذیر می شود، معمولا معیار اصلی سنجش آن میزان کمک هرکدام به کاهش انتشار گاز کربن و در نتیجه ارائه راه حلی برای مقابله با تغییرات آب و هواییاست. از این رو، بحث منابع انرژی تجدید پذیر وابستگی انکار نشدنی به مذاکرات بین المللی در راستای کاهش انتشار کربن دارد؛ مذاکراتی که شاید مهم ترین آنها اجلاس سازمان ملل متحد در پاریس در پایان سال جاری میلادی باشد.
در حال حاضر کشور چین رکورد دار فن آوری سبز است و از آن به عنوان محرک اصلی آینده رفاه و صادرات سیستم کشور خود استفاده می کند. چین یکی از کشور هایی است که در زمینه منابع انرژی تجدیدپذیر در حال پیشرفت قابل توجه است. در حال حاضر کمبود منابع فسیلی و تجدیدناپذیر باعث شده تا چین محدودیت های توسعه عمدتا فسیلی سوخت خود را در راه توسعه و رشد جدید، اقتصاد سبز و فن آوری پاک زیر پا بگذارد. استدلال منطقی این است که چنین دلیلی در پشت سرمایه گذاری گسترده چین بر روی انرژی های تجدیدپذیر وجود دارد.
دوازدهمین برنامه توسعه پنج ساله چین که امسال به پایان می رسد شامل مجموعه ای از اهداف جامع برای توسعه اقتصادی این کشور است. از جمله موارد مربوط به انرژی سبز در این برنامه می توان به صرفه جویی در انرژی، حفاظت از محیط زیست، منابع و ابزار جدید انرژی اشاره کرد.
مشخصا هدف چین از سرمایه گزاری بر روی انرژی های تجدیدپذیر فراتر از مقابله با تغییرات اقلیمی است. با سرمایه گذاری بر روی ایجاد سیستم عامل صادرات ابزار انرژی های تجدید پذیر، شبکه های انرژی هوشمند و فن آوری های حمل و نقل پاک مانند راه آهن سریع و وسایل نقلیه الکتریکی، چین به کاهش انتشار کربن و هزینه های کشور خود کمک می کند. این کشور نمونه بارز استفاده از اقتصاد سبز و انرژی های تجدیدپذیر در قرن 21 است.