سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

همواره تعریف وسطح مشارکت موردمناقشه حاکمیت ها ونظریه پردازان بوده است 

اصل مشارکت  مردمی اما همواره  قطع نظر از نظریه پردازان به عنوان نیاز انسان ها  همواره برقراربوده است نظریه پردازان اخیر نظیر هانتینگتون وهابرماس  مشارکت را فی نفسه وصرف نظر از مصرف ابزاری آن برای دولت ها باارزش میدانند مدیریت مشارکت وسوسه دولت های غیردموکراتیک است  از منظر آنها  مشارکت باید مدیریت وساماندهی شود تا هم از مخاطرات جلوگیری شود هم  فرصت مشارکت درخدمت کم وکاست های دولت وگاه جهت پروپوگاندا بهره گرفته شود بی تردید مشارکت خودجوش  از منظر آنها تهدید است چون انتقادرا برنیتابند درحوزه محیط زیست دردولت اصلاحات مشارکت خودجوش ارج گذاشته شد چون انتقاد ارزشمندبود اما به رغم امیدها دولت یازدهم  تا کنون همانند دولت دهم نتوانسته است سطوح مشارکت طلبی  خودرا تحقق بخشد شاید نمودآن غیرفعال بودن وعدم حمایت فراگیر از مشارکت جویان وحرکت کند  مدیران آن باشد اما بدون تردید دولت درحوزه محیط زیست آنگاه موفق است که مشارکت را درحد دولت اصلاحات فراگیرنماید درحوزه بهداشت ودرمان  تمرکز وزیر برمشارکت ابزاری  خیرین متمرکز شده چون نگاه نگاه ابزاری ور سطح کسب منابع است  درهمایش به اصطلاح نقد عملکرد دولت درحوزه سلامت مواردی را به ایشان متذکر شدم اما مهم اینست که نگاه بسیاری از مدیران ارشد نگاه  ابزاری  وصرفی است  ایشان صرف مشارکت را به عنوان سرمایه اجتماعی نپذیرفته اند  امید آنکه دولت درزمان اندک باقی مانده  مدیرانی مشارکت طلب  را برای جلب مشارکت مردمی انتخاب نماید 

ونگوییم ناگهان چه زود دیرشد