🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
حفاظت از محیط زیست و لزوم تجدید نظر در فرایند تعلیم رانندگی
ایمنی در رانندگی برای سالیان داراز تنها نگرانی ما در باره خودروها بود اما با افزاایش رو به تزاید تعداد خودروها و استفاده میلیونی روزانه از آنها که بر روی زمین ما بکار گرفته می شوند این جهت از نگرانی را تغییر میدهد. اهداف مرسوم آموزش رانندگی از لحاظ خطرات و نیازهای ترافیکی که در آینده با آنها روبرو می شویم کافی نیست . مشکل امروزه ما استفاده نامحدود از اتومبیل و فقدان آگاهی از اثرات منفی آن است. چیزیی که شدیدا به آن نیاز مندیم و میخواهیم ، آموزش فرهنگ رانندگی است. ما نیازمند ترغیب و استفاده متمدانه از ماشین و عدم استفاده بیهوده و غیر مثبت از آن هستیم. ما اکنون مجبوریم که روشهای بهتر رانندگی را برای کاهش فشار بر محیط زیست و برگرداندن کیفیت به زندگی شهر ها که بعلت استفاده نامحدود و غیر مدنی از اتومبیل تخریب شده است آموزش دهیم. بدین لحاظ وظیفه آموزش دهندگان بسیار پیچیده است. آنها بایستی به رانندگان شیوه رانندگی ایمن و همچنین راندن به نحوی که به اثرات زیست محیطی رانندگی شان بر روی محیط زیست آگاهی داشته باشند را آموزش دهند. آموزش دادن رانندگان که با اسب بخار ( قدرت) کمتر ، آلودگی کمتر ، سروصدای کمتر، و ایجاد زحمت کمتر برای دیگران ، حالتی که حالت سر خوردن را برای آنها تداعی کند ، برانند ، می تواند گام اول برای تثبیت فرهنگ رانندگی باشد.
بر اساس گزارش آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا بالغ بر 33% سوخت مفید یک وسیله نقلیه بوسیله راننده متاثر میگردد. هزینه خوردو در حال حاضر نگرانی مهمتر رانندگان نسبت به اثرات محیط زیستی آن است. رانندگان و صاحبان خودرو ، بیشتر نگران جیب شان هستند تا سیاره اشان. بیش از نیمی از رانندگان بر این باورند که که هزینه خودرو بیشتر از اثرات زیست محیطی آن در تغییر رفتارشان موثر بوده است. تنها 6 در صد رانندگان در انگلستان تغییر رفتارشان را ناشی از نگرانی های محیط زیستی میدانند. بنابراین برای تغییر نگرش و تغییر رفتار می بایست در طی دوره آموزش رانندگی ، چه آموزش مهارت در رانندگی و چه آموزش تئوریک آن ، مباحث محیط زیستی و نحوه رانندگی سبز را به فراگیران آموخت. این امر در سایه ورود مباحث محیط زیستی متاثر از رانندگی و خودرو در تعلیمات تئوریک و آموزش مهارتهای رانندگی سبز تحقق می یابد. برنامه رانندگی سبز نه تنها یک برنامه محیط زیستی خوبی است، بلکه باعث منافع اقتصادی برای رانندگان نیز خواهد شد. آیا رانندگان امروزی می دانند که چگونه در حین رانندگی دوست دار محیط زیست باشند؟
آموزش کاهش انتشار آلودگی از طریق بهتر راندن اولین گام است و به فراگیران اطلاعاتی در باره مسایل محیط زیستی و مشکلات آن که با رانندگی در ارتباط هستند، میدهد.
در این تجدید نظر میتوان از ایده زیر بهره گرفت.
• برای شروع کار نیازمندایجاد پیش نیازی هستیم که آموزش دهندگان را قادر سازد تا فراگیرانشان را با آگاهیهای محیط زیستی آموزش دهند ،
• ابتدا یک نمایه استاندارد از یک رفتار محیط زیستی درست همراه با آخرین یافته های مهندسی بوسیله یک گروه میان رشته ای تعریف گردد. برنامه می تواند یک جمعبندی میان آموزش عملی و تئوری برای رانندگان باشد .
• برای ایجاد ابتکار و تسریع در اجرای برنامه آموزشی ، دوره های کوتاه مدت برای آموزش دهندگان رانندگی برگزار و مورد امتحان قرار گیرند.
• رفتار رانندگان در فراگیران در فواصل زمانی معینی ، برای تعیین میزان تاثیر آموزش در رفتار آگاهانه محیط زیستی رانندگان ( بعد از اتمام برنامه آموزشی در 6 ما و 12 ماه بعد) تست گردند.
• با توجه به شرایط خاص کشورها برنامه آموزشی تهیه و تدوین گردد. مثلا در کشورهایی که اکثر رانندگان ماشین هایی را که دنده آنها با دست عوض می گردد بکار می برند، برای رانندگی از دور موتور بالا استفاده می کنند. و به استثنای لحظه تغییر دنده از دنده پایین به دنده بالاتر آنها از شتاب بهره مناسبی نمی برند. بیش از حد از شتاب دهنده خودرو (پدال گاز ) برای حفظ افزایش سرعت و همچنین بیش از حد از ترمز و موتور برای کاهش سرعت استفاده می کنند.
بایستی به فراگیران یاد داد که زودتر از دور موتور 2000 دور در دقیقه دنده را عوض کنند. بهترین دور موتور برای خودروهای موجود در ایران بین 2500 تا 3500 است. همچنین از شتاب لحظه ای آگاهی داشته باشند و از آن بهر برند ، برای توقف در یک نقطه از پیش تعیین شده ،تغییر دنده بالا به دنده خلاص و اجازه دادن به شتاب ماشین برای حفظ حرکت بسیار موثر است.
• بر اساس تجریبات برخی از کشورها مانند آلمان در نتیجه برگزاری دوره های زیاد- آموزش دهندگان رانندگی و امتحان گیرندگان- ثابت گردیده است که آموزش لفظی و تئوریک این روشها مطلوب نیست و حداقل سه ماه برای تثبیت آن در رفتار رانندگان وقت لازم است. بدین ترتیب رانندگان با کسب تجربه و مهارت لازم می توانند تا 30 درصد از مصرف سوخت را کاهش دهند. در برخی از آموزشگاها با چنین رویکردی ، مبتدیان فراگیر رانندگی در مقایسه با تعلیم گیرندگان آموزشگاههای معمول تا 1 لیتر در هر صد کیلو متر سوخت صرفه جویی کردندکه بیشتر از میزان انتظار آموزش دهندگان بوده است. طبق گزارش آرال شرکت دیزل، رانندگان آلمانی با رویه جدید آموزش رانندگی ( شیوه ذخیره انرژی در رانندگی) در سال1.5 لیتر در هر صد کیلومتر به میزان 13 درصد ذخیره کردند
• تعلیم دهندگان رانندگی که خود کاهش بکارگیری وسائط نقلیه موتوری را باور دارند به فراگیران می آموزند، حتی الامکان از جایگزینهایی مانند دوچرخه سواری ، پیاده روی، و وسایل حمل و نقل عمومی استفاده نمایند. آنها همچنین به آنها یاد می دهند که از جابجایی زیاد و بیهوده با خودرو بکاهند.
رستمی تبار 15 مهر 1394🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾