عنوان: غار قوری قلعه نیازمند طرح مطالعاتی دانش بنیان دوشنبه 26 مرداد 1394
اخیرا بازدیدی از غار علیصدر داشتم. با توجه به ذهنیت سابقم نسبت به آنجا تمایلی برای رفتن نداشتم. اما بهرحال رفتم و وضعیت را نسبت به آنچه در دو دهه پیش ، بسیار متفاوت دیدم. ایجاد زیر بناهای لازم برای پذیرایی از مسافرین، نظم در سرویس دهی در پارکینک و فروش بلیط، ساعت بندی زمان بازدید با توجه به حجم بازدیدکنندگان، نظم دهی داخل غار، افزایش میزان حضور در غار به حدود یک و نیم الی دو ساعت، برخورد مناسب متولیان ، اصلاح جاده دسترسی و کاشت نسبی درخت و ایجاد بازارچه های صنایع و فرآوردهای بومی و استانی از جاذبه هایی بودند که بلیط 22 هزاری الی 35000 تومانی آن را ناچیز شمردیم. البته فضای سبز و درختان مناسبی نداشت که جذابیت منطقه را بهتر نماید که ممکن است شرایط آب و هوایی در رشد مطلوب درختان کاشته شده موثر باشد. البته تا رسیدن به استانداردها فاصله وجود دارد.در گنج نامه همدان نیز سرمایه گذاری های مناسب ی صورت گرفته است که در هیچ یک از جاذبه های گردشگری استان کرمانشاه شاهد آن نبوده و نیستیم. طاقبستان را نتوانستند بطور سازماندهی کنندو قهوه خانه های سنتی ، وفور اماکن توزیع قلیان، غذاخوری های متعدد بدون سازمان، خشکیدن مقطعی چشمه آن نمونه ای از ناکامی هاست. سراب قنبر و سراب نیلوفر خشکیدند و تالاب هشیلان در وضعیت بغرنجی به سر می برد و الخ..... حال هدف آن است که غار قوری قلعه که به غلط در حوزه استحفاظی شهرستان روانسر قرار گرفته و از شهرستان پاوه منفک شده است و طولانی ترین غار آبی ایران و آسیا معرفی شده است ، نیازمند یک طرح مطالعاتی جامع و دانش بنیان است.این غار در موقعیت فعلی برای بازدید کنندگان از نظر جذابیت و مدت حضور در غار ، همپای غار علیصدر نیست ولی با افزایش طول مسیر و افزودن جاذبه های گردشگری آن ، اصلاح فضای بیرونی متناسب با بافت سنتی منطقه ، توسعه محیط اطراف، کاشت درختان و افزایش فضای سبز در دسترس، ایجاد محل اسکان امن و راحت برای مسافرین و ایجاد تسهیلات کافی، می تواند بخشی از مسافرین حوزه ایرانگردی و جهانگردی را نه تنها در یک مقطع خاص زمانی مانند ایام تعطیلات بلکه بطور مداوم جذب نماید. اما لازم است از هرگونه هزینه مطالعه نشده و غیر علمی اجتناب نمود و طرح مطالعاتی باید دراز مدت باشد. که بهترین رویکرد مطالعاتی مطالعه تطبیقی است. پس قبل از هرگونه اقدام شتابزده و ندامت آفرینی باید مطالعات ، طرح جامع و متناسب با معماری سنتی صورت گیرد. ضمن آنکه لازم است در خصوص سالن ها و تالارهای ایجاد شده در مسیر پلنگانه تا قوری قلعه که موجب تخریب منابع طبیعی شده اند و چهره زیابی مسیر را ناهمگون و بدمنظر ساخته اند ،تجدید نظر شود و بطور مطلوب سازماندهی گردند. به راستی جلوگیری از هرگونه اقدام خودسرانه توسط هر نهاد یا بخش خصوصی می تواند در اجرای یک برنامه جامع برای توسعه غار و تسهیلات مرتبطه موثر و مفید بوده و از ایجاد موانع متعدد بر سر راه اجرایی نمودن طرحآن ممانعت نماید.