انرژی خورشیدی، سوخت های زیستی و انرژی آبی، ازجمله منابعی هستند که با جدیت در دنیای امروزی در حال توسعه است.
باد، یک فناوری تولید انرژی با تاریخچه ای طولانی، یک منبع سبز دیگر برای تولید برق است که از توان بالقوه بزرگی برخوردار است.
در یک گزارش که به تحلیل این موضوع پرداخته است نشان از آن داشته “چشم انداز باد
،” به کارگیری بیشتر این منبع تجدیدپذیر در کشور های دنیا امکان پذیر و مقرون به صرفه است. “مزایای زیست محیطی انرژی بادی می تواند با چالش های اجتماعی اساسی مانند تغییرات آب و هوا، کیفیت هوا، بهداشت عمومی و کمبود آب مقابله کند.”
طبق این گزارش تقریبا سیصد صفحه ای که در ماه مه انتشار یافت، استفاده از انرژی بادی در کشورهایی مانند ایالات متحده از ٢٠٠۸ تا کنون سه برابر شده است. در حال حاضر ۴٫۵ درصد برق ایالات متحده با استفاده از باد تأمین می شود و این کشور می تواند برنامه واقع بینانه ای را برای این که تا سال ٢٠٢٠، ده در صد؛ تا سال ٢٠۳۵، بیست در صد؛ و تا سال ٢٠۵٠، سی و پنج در صد از برق مورد نیاز خود را از این منبع بگیرد، تنظیم کند.
بنا بر محاسبه انجام شده در گزارش، اگر کشورها بتواند به هدف تعیین شده در ٢٠۵٠ تحقق بخشند، مزایای شایان توجهی از آن به دست خواهند آورد:
مجموع کل هزینه برق کشورها سه در صد کاهش خواهد یافت.
از انتشارات گازهای گلخانه ای به میزان ۱۴ در صد کاسته خواهد شد.
استفاده کمتر از سوخت فسیلی آلاینده هایی مانند دی اکسید سولفور، اکسید نیتروژن و ذرات پراکنده در هوا را کاهش می دهد.
تعداد مرگ و میر ناشی از آلودگی به میزان چشمگیری کاهش خواهد یافت.
میزان مصرف آب ٢۳ درصد پایین خواهد رفت، چون کشورها وابستگی کمتری به نیروگاه های برق متکی بر سوخت فسیلی که در آنها از آب به عنوان یک عامل سردکننده استفاده می شود، خواهند داشت.
فراتر از این مزایای قابل محاسبه، در گزارش “چشم انداز باد” پیش بینی شده که برق حاصل از باد همچنین موجب پایین رفتن بهای سوخت های فسیلی خواهد شد، و هزینه مصرف کنندگان را ٢۸٠ میلیارد دلار پایین خواهد آورد.
بنا بر این، اگر باد می تواند با هزینه کمتر و آلودگی کمتر برق تولید کند، شاید ما هم در آینده ترجیح خواهیم داد از انرژی بادی استفاده بهتری داشته باشیم.