مسعود کنعنانی*: خوزستان امروز مواجه با یک فاجعه زیست محیطى است با علم به تمام شاخصه هایى که باعث اطلاق لفظ «فاجعه » مى گردد.
زیرا آب، هوا و زمین هاى منطقه به نحو خطرناکى متأثر از مجموعه عوامل و متغیرات موجود، آسیب پذیر گشته و در بسیارى نقاط حتى دچار آسیب هاى جدى و جبران ناپذیر شده اند.
شاهد احتضار تالاب ها و نخیلات استان هستیم. کشاورزى، دامپرورى و صیادى به حالت نیمه فلج درآمده و پوشش گیاهى بسرعت در حال ازبین رفتن است.
فرسایش خاک در زمین هاى مستعد کشاورزى و پدیده تلخ و هولناک شورى رودخانه ها که در حال نابودى طبیعت است و متأسفانه هر روز شاهد ازدیاد آن هستیم و همچنین بحران ریزگردها که یکى از پیامدهاى این تخریبها و تغییر اقلیم است.
متأسفانه شواهد امر حکایت از آن دارد که در حال ورود به مرحله خطرناک و بحرانی تری هستیم. البته بخش قابل توجهى از این معضلات دهشتناک محیط زیست در خوزستان، ناشى از دستکارى انسان در طبیعت و همچنین از عوارض ناخوشایند توسعه ناپایدار می باشد.
توسعه ای که در استان و بویژه در پنجاه سال اخیر صورت گرفته فقط با هدف استحصال بیشتر و بهره بردارى افزونتر و سریعتر ازمنابع و استعدادهاى استان خوزستان بوده و کمتر به سایر ابعاد توسعه و همچنین صیانت از همین منابع براى نسلهاى آینده پرداخته شده است.
انتقال هاى بى رویه و بعبارتى خودخواهانه آب که بدون بررسى کارشناسانه و یا عدم اعتنا به نظرکارشناسان از بالادست و سرچشمه رودخانه ها انجام گرفته و مى گیرد، مهمترین و اصلى ترین عامل نابسامانى و گرفتاریهاى امروز ماست.
کاهش شدید منابع آبى در این اقلیم خشک و گرم، باعث ازبین رفتن تدریجى شاخص هاى حیات شده و وخامت امر بجایى رسیده که گیاه بومى و با استقامت زیاد نخل نیز تاب مقاومت را از دست داده و در چند روز گذشته نیزشاهد تلف شدن تعداد قابل توجهى آهوى زرد خوزستان این گونه نادر حیات وحش بودیم که به طرز تأسف برانگیز و دردآورى قربانى کانالهاى انتقال آب کرخه شدند.
برخلاف آن چه اظهار می شود انتقال ها همچنان ادامه دارد و تلاشهاى صورت گرفته براى اقناع مسئولان وزارت نیرو در جهت توزیع عادلانه آب با حفظ حقوق طبیعى پایین دست رودخانه ها تاکنون با توفیق قابل ذکرى همراه نبوده است.
آن چه دراین شرایط بعنوان یک اولویت باید مطرح و عملی گردد، لزوم حمایت از گروههاى مردم نهاد، کارشناسان و فعالان دلسوز در زمینه محیط زیست مى باشد تا براى مقابله با این فاجعه گریز ناپذیر آمادگى عمومى حاصل گشته و ضمن پرسشگرى و تبادل شفاف و واقعى اطلاعات، بعنوان حلقه ارتباطى مردم و مسئولین شاهد هماهنگى و همکارى بیشتر در جهت حل مشکلات با کمترین هزینه ممکن و درکوتاهترین زمان باشیم و گرنه روند موجود آینده تاریکى را براى وضعیت محیط زیست در اکوسیستم های مختلف انسانى،گیاهى و جانورى خوزستان رقم خواهد زد.
آخرکلام اینکه ؛
باید بپذیریم که از مرحله بحران گذشته وبه مرز یک فاجعه زیست محیطى نزدیک شده ایم!