در بسیاری از کشورهای جهان اقداماتی برای کاهش آثار آلودگی هوا بر
محیط زیست انجام شدهاست. درحالی که دانشمندان آثار زیانبار آلودگی هوا را بر
گیاهان،
حیوانات و زندگی انسانها مطالعه میکنند، قانونگذاران قوانینی را برای کنترل کاهش آلایندهها تصویب نموده و آموزگاران در مدارس و استادان در دانشگاهها آثار آلودگی هوا را برای نسل جوان تشریح میکنند.
اولین گام برای حل مشکل آلودگی هوا ارزیابی است. محققان آلودگی هوا را بررسی نموده و
استانداردهایی را برای اندازهگیری نوع و مقدار آلایندههای خطرناک تعیین میکنند. بعد از آن باید حد مجاز آلایندههای هوا مشخص شود.
در مرحله بعد میتوان گامهایی برای کاهش آلودگی هوا برداشت. تنظیم مقرراتی برای موادی که در اثر فعالیتهای انسانی در فضا منتشر میشود این هدف را تکمیل میکند. بسیاری از کشورها برای میزان انتشار آلایندههای خودروها و صنایع محدودیتهایی را اعمال کردهاند. این کار از طریق سازمانهای هماهنگکننده که وظیفه نظارت بر
محیط زیست و هوا را به عهده دارند انجام میشود. در
سازمان ملل برنامه مدیریت جو طرحهای زیست محیطی را در سراسر جهان اجرا میکند. در روزهای بحرانی آلودگی هوا حتی الامکان از تردد در محدودههای مرکزی و پر ترافیک شهر اجتناب کنید. استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی در سفرهای روزانه درون شهری خود را جایگزین خودروهای شخصی نمائید. فعالیت یا بازی کودکان در محیطهای باز را محدود نمائید. و افراد مسن یا افراد با بیماریهای قلبی، ریوی نظیر آسم، برونشیت مزمن و نارسائی قلبی از خروج از خانه اجتناب نمایند.