معمولا این جمله را هم خودمان گفته ایم و هم از دیگران شنیده ایم که "حتما از این شنبه شروع می کنم" وجمله های مشابه دیگری که همگی بلدیم.ولی شنبه ای که بشود در آن روز جامه عمل به تن وعده هایمان بپوشانیم، در هیچ تقویمی ثبت نشده.
انگار تبدیل به یک عادت معروف شده که کارها را به فردا بیاندازیم.خیلی وقت ها از این بابت ضرری هم نمی کنیم. ماجرای طبیعت اما فرق می کند.ابتدا سکوت می کند بعدتر هم شاید پلاستیک های بلعیده شده را ( بخوانید خشمش را ) طور دیگری به ما برگرداند.
کارشناسان بسیاری هم درباره مضرات پلاستیک ها بارها هشدار داده اند که اگر وارد محیط زیست دریایی شوند نبض جانداران آبزی را متوقف می کنند. به همان میزان هم برای خود انسان ها سمی و کُشنده هستند. شاید هنوز متقاعد نشده ایم که بهتر است از جایگزین های مفیدی مثل کیسه های پارچه ای و ... استفاده کنیم.
قرار بوده زندگی ما آسان تر شود و رفاه بیشتری پیدا کنیم اما با اعتیادی که به کیسه ها و ظروف پلاستیکی پیدا کرده ایم در این معامله ،آهسته آهسته داریم سر زمین را هم کلاه می گذاریم. البته کلاهی از جنس پلاستیک.کافی ست خودمان هم امتحان کنیم.بعد از چند دقیقه، نفس مان بند می آید.حالا تصور کنید حال زمین را در مقابل حجم عظیمی از کیسه هایی که ما تولید می کنیم.
21 تیر هر سال، تاریخ خوبی است برای آنکه یادمان باشد جغرافیای زیبای زمین را حفظ کنیم.یک روز ویژه به مناسبت رویداد سبزِ " نه به کیسه های پلاستیکی" برای شروع کردن تغییری که شنبه های زیادی است منتظرش هستیم. چرا که فقط "ما" ساکنان زمین می توانیم با عمل کردن، حال زمین را بهتر کنیم.