آموزش رفتارهای درست زیست محیطی باید از دوران کودکی فراگرفته شود تا تبدیل به یک باور ذهنی گردد. این باور کودک را موظف می کند تا از زیستگاهی که در آن زندگی می کند محافظت کند. یکی از نخستین مهارت ها و علایق کودکان نقاشی کردن است. بنابراین آموزش را از همین نقطه آغاز کنیم به کودک یاد دهیم مداد و کاغذی که برای نقاشی کردن استفاده می کند چگونه ساخته می شود و به ازای آن چه تعداد درخت قطع می شود. تا با نتراشیدن بی رویه آن ها به حفظ درختان کمک کند. هم چنین با استفاده از کاغذهای باطله مانع قطع درختان شود. کودکان مان را با بازیافت و استفاده مجدد از مواد آشنا کنیم و نحوه جمعآوری جداگانه زباله را به آن ها آموزش دهیم و جداسازی زباله های تر و خشک را عملا به او نشان دهیم تا با الگو برداری از رفتار ما به یک عادت برای او تبدیل شود. در تفریحات و گردش ها زباله ها را در طبیعت رها نکنیم و از کودکان در جمعآوری زباله کمک بگیریم و به آن ها بیاموزیم به طبیعت آسیب نرسانند.
چراغ های اضافه را خاموش کنیم و به کودکان مصرف درست از انرژی را آموزش دهیم و آن ها را با نحوه تولید انرژی آشنا کنیم. ترافیک شهرهای بزرگ، آلودگی شدید هوای ناشی از مصرف بی رویه بنزین و سایر سوخت های فسیلی، تخریب بی مهابای جنگلها و آلودهسازی آب های جاری معضلاتی است که صرفا به مسائل مدیریتی مربوط نیست بلکه کم بودن آموزش ها جهت اصلاح رفتارها آن هم از دوران کودکی دلیل اصلی مشکلات امروز ماست، پس برای این که نسل آینده ما دچار مشکلات امروز ما نشود باید رفتارهای درست زیست محیطی را در ذهن کودکان مان نهادینه کنیم و آموزش آن ها را از دوران کودکی آغاز کنیم چرا که افزایش آگاهی های عمومی نسبت به اهمیت محیط زیست و لزوم حفظ آن کاری است که نیازمند برنامهریزی و صرف وقت است تا تبدیل به یک رفتار مثبت شود. مشکلات زیست محیطی که به دست انسان به وجود آمده است تماما نمی تواند با بهکارگیری فناوری صرف حل شود. تغییرات در رفتار انسان مورد نیاز است بنابراین کلید رفع بحران های زیست محیطی در آموزش و اصلاح رفتار انسان با محیط پیرامونش است.