• 4
  • 2

عنوان: تغییر اقلیم،امنیت غذایی و کره ی مسکون چهارشنبه 10 تیر 1394

ارسال کننده: سارا حمیدی

با رویا نمی توان برای زمین کاری کرد؛در قرن حاضر تغییرات اقلیمی یکی از اصلی ترین مواردی است که به دلایلی همچون به خطر افتادن چارچوب های اجتماعی،اقتصادی و سیاسی در پژوهش های علوم محیط زیست از سوی پژوهشگران بر کاهش و حل آن تاکید می شود؛چالش تعییرات آب و هوایی نگرانی های بسیاری را در بین جوامع بین المللی ایجاد کرده که موضوع امنیت غذایی یکی از مهمترین دغدغه های اصلی بشریت بوده که از سوی متخصصین در دو دهه اخیر مورد بحث و بررسی های فراوانی قرار گرفته است.این در حالی است که موضوع حفاظت از امنیت غذایی در سراسر کره زمین به عنوان یک راهبرد حیاتی باید همواره از سوی سیاستمدران،تولیدکنندگان و مصرف کنندگان اولویت شماره ی نخست باشد.

براساس آنچه که فائو اعلام کرده امنیت غذایی عبارت است از دسترسی فیزیکی، اجتماعی و اقتصادی همه ی مردم در همه ی اوقات به غذای سالم و مقوی و این در حالی است که امروز بسیاری از مردمان ساکن کره ی زمین نه تنها به غذای سالم دسترسی ندارند،بلکه به دلیل آلودگی های محیطی در معرض انواع بیماری های خطرناک قرار گرفته اند.

بر همین اساس امنیت غذایی در کنار موارد مهمی همچون قابلیت استفاده،فراهم بودن و دسترسی آسان به شدت نیازمند عامل حیاتی به نام ثبات در توزیع می باشد؛این در حالی است که امروزه بسیاری از کشورهای بزرگ و جوامع سرمایه دار با ایجاد اختلال در چرخه منطقی انسان و زمین سهم بسیار بزرگی در ناپایداری غذایی دارند؛متاسفانه روزانه بیش از 38 هزار کودک در سراسر جهان از گرسنگی جان می دهند و از سوی دیگر هزاران تن غذا در کشورهایی همچون انگستان و آمریکا از دسترس خارج می شوند!

بر بنیاد تحقیقات انجام شده از سوی کارشناسان حوزه ی محیط زیست تاثیرگذاری تغییرات اقلیمی بر امنیت غذایی جهان اعم از کشورهای فقیر و غنی تابع عواملی چون موقعیت جغرافیایی،توزیع زمانی بارش،سیستم تولید کشاورزی،میزان بازدهی محصولات کشاورزی و از همه مهم ترسیاست های اقتصادی،اجتماعی کشورها و مناطق بوده که بر همین اساس تحقیقات نشان می دهد که تاثیرگذاری تغییرات اقلیمی بر امنیت غذایی بیش از هر چیز تابع محیط اقتصادی،اجتماعی و کیفیت سیاستگذاری بر جوامع است؛این در حالی است که آمریکا 25 درصد،اروپا 19 درصد،چین 18 درصد،هندوستان 7 درصد و ژاپن 5 درصد ظرفیت اکولوژیکی زمینرا مصرف می کنند.

از سوی دیگر آثار منفی تغییرات اقلیمی بر روی امنیت غذایی در مناطقی که دارای سطح پایینی از توسعه ی اقتصادی و اجتماعی قرار گرفته اند با شدت و سرعت بیشتری ظاهر شده و حالت بحرانی به خود گرفته است.از طرف دیگر مجموعه ی عظیمی از برداشت های بی رویه خارج از توان زیستی زمین،تخریب داشته های طبیعی و آلودگی های گسترده محیطی نه تنها بر افزایش تغییرات آب و هوایی تاثیر گذاشته بلکه در نهایت این امنیت غذایی است که دچار عمیق ترین چالش های غیرقابل کنترل می شود که به طور مستقیم حیات تمامی زیستمندان زمین از جمله ما انسانها را هدف قرار داده است.

به دیگر سخن چالش هایی که امروز بسیاری از جوامع بین المللی از جمله کشور خودمان ایران با آن دست به گریبان بوده و آسیب های بسیاری بر اقتصاد و اجتماع آنها وارد شده می توان به تشدید فرسایش خاک و تولید کانون های گرد و غبار،از بین رفتن اکوسیستم های آبی از جمله تالاب ها و دریاچه های راهبردی همچون ارومیه،سقوط منابع آب زیرزمینی و از بین رفتن پوشش جنگلی و مرتعی که در نگهداشت منابع آب و خاک سهم بسیار بزرگی داشته و در نهایت سود آن به استحکام امنیت غذایی یک کشور و حتی بیرون از مرزها نیز می رسد،می توان اشاره کرد؛مهمترین خطر پیش روی،قرار گرفتن ایران در بین 10 کشور آلاینده ی کره ی مسکون است.از سوی دیگر پیش بینی می شود ایران تا سال 2050 میلادی به جمعیتی نزدیک به 115 میلیون نفر برسد،آیا با توان زیستی که امروز در اخیار این سرزمین وجود دارد و با در نظر گرفتن تمام بهره کشی های صورت گرفته و تدوام آنها،سرنوشت نسل های آتی چه خواهد شد؟

اینک در کنار تمامی موارد مهمی که در بالا به آنها شاره شد می توان گرم شدن کره زمین را نیز اضافه کرد؛گرمایش جهانی کره مسکون که حاصل فعالیت های صنعتی بدون مرزی است که ما انسانها آن را ایجاد کرده ایم در سقوط منابع ارزشمند غذایی سهم زیادی داشته است.

این در حالی است که از بین رفتن امنیت غذایی می تواند همچون یک بمب عظیم اتمی ساختار های بزرگ اقتصادی،اجتماعی و سیاسی را در هم شکسته و میلیونها انسان را در معرض نابودی قرار دهد؛هنگامی که کمبود منابع آب و غذا بر یک جامعه حاکم شود،دیگر هیچ مرزبندی نمی تواند از سیل مهاجرت های محیط زیستی و جنگ های خونبار داخلی و خارجی بکاهد.

این در حالی است که ما امروز می توانیم با درکی درست از شرایط حال حاضر کره زمین،شناخت کارشناسانه زمان و اتخاذ سیاست های درست از سقوط نظام غذایی زمین جلوگیری کنیم.آنچه که اینک در آن قرار گرفته ایم شرایطی است بسیار خطرناک و حساس که می تواند به یکباره به یک نطقه عمیق بحرانی تبدیل شود؛اینک صدای زنگ خطری که به خوبی شنیده می شود برای یک صد سال آینده نیست،می تواند برای یک دقیقه بعدی باشد،به گوش سیاست مداران نیز برسانیم.

# منابع مورد استفاده :

کتاب چو دخلت نیست،خرج آهسته تر کن / ترجمه دکتر طراوتی

کتاب گرم شدن کره زمین / دکتر مصدق

مقاله پیامدهای تغییر اقلیم بر کشاورزی و امنیت غذایی / ابراهیمی و همکاران

مقاله ابعاد تاثیرگذاری تغییرات اقلیمی بر امنیت غذایی جهان / مرتضویان و همکاران

برچسب‌ها: کره زمینمحیط زیستتغییرات آب و هواییامنیت غذاییمحسن تیزهوش


+ نوشته شده در  سه شنبه ۹ تیر۱۳۹۴ساعت 1:29  توسط محسن تیزهوش  |  نظر بدهید


 



‌اقتصاد سبز؛حلقه‌ی گم‌شده‌ی لُرستان

در سال‌های اخیر اقدامات و تلاش‌های گسترده‌ای برای رشد اقتصادی استان لُرستان انجام شده اما آنچه که امروز می‌توانیم در میان آمارها و نتایج به دست آمده مشاهده کنیم بالا رفتن نرخ بیکاری در بین اقشار مختلف جامعه در پی تعطیل شدن صنایع و کارخانجات قدیمی لُرستان است. شوربختانه با اینکه لُرستان یکی از استان‌های غنی در نیروی متخصص کار و داشتن سرمایه طبیعی و اکولوژیکی است اما به دلیل سیاست‌گذاری‌های معکوس در اجرای پروژه‌های اقتصادی، در نظر نگرفتن توان زیستی سرزمین و عملکرد شتابزده، نه تنها سرمایه‌های طبیعی خود را در سراشیبی نابودی قرار داده است بلکه امروز شاهد مهاجرت نیروهای جوان و جویای کار لُرستان به سایر استان‌ها نیز هستیم. این زنگ هشداری است که برای متولیان امر از مدت‌ها پیش به صدا در آمده و اگر در سیاست‌های اقتصادی مرتبط با این استان یک بازنگری کلی و البته کارشناسانه صورت نگیرد به زودی تمام سرمایه‌های لُرستان صفر خواهد شد.

اما در این بین اقتصاد سبز تنها راهبرد خردمندانه‌ای است که می‌تواند لرستان را به یکی از استان‌های با ثبات در امور اقتصادی- اجتماعی برساند. راهبردی خردمندانه‌ای که در تمامی این سال‌ها بدان بی‌توجهی شده است. همان طور که می‌دانید پایداری در امور اقتصادی sustain به معنای حیات، زنده نگه‌ داشتن، استمرار و آنچه که می‌تواند در آینده تداوم داشته باشد است و این در حالی است که سیاست‌های اقتصادی در لُرستان دقیقا عکس این مفهوم پیاده شده و ما امروز شاهد تخریب منابع طبیعی، تعطیل شدن صنایع و کمرنگ شدن امید به آینده در جامعه هستیم. در این بین رویکرد اقتصاد سبز، راهبرد نجات‌بخشی است که می‌تواند مرهمی بر زخم‌های کهنه‌ی لُرستان باشد و آینده‌ای روشن را نیز برای نسل حاضر تضمین کند. در جهان امروز تأثیر متقابل اقتصاد و محیط‌زیست بر یکدیگر به واقعیتی غیرقابل انکار تبدیل شده و غفلت از هر کدام به ناپایداری توسعه و سقوط عوامل اقتصادی منجر خواهد شد.

اهمیت این راهبرد به گونه‌ای که هر تصمیم اقتصادی مستقیماً بر محیط‌زیست تأثیر می‌گذارد و سیاست‌های محیط‌زیستی نیز اقتصاد را متأثر می کند. در نهایت می‌توان چنین گفت که اقتصاد سبز یعنی اقتصادی که توانایی بازسازی خود را به صورت پایدار داشته باشد و این همان رویکردی که در استان لُرستان نادیده گرفته می شود. در حقیقت وارد کردن ملاحظات محیط‌زیستی در سبد راهبردهای اقتصادی راه را بر مخاطرات اقلیمی بسته و از سوی دیگر هر اقدام اقتصادی نیز بر اساس توان اکولوژیک همان منطقه صورت می‌گیرد.

در کلام آخر، حرکت به سمت پیاده‌سازی برنامه‌های اقتصاد سبز، توسعه‌ی پایدار و برنامه جامع آمایش سرزمین با کمک کارشناسان محیط‌زیست و اقتصاد می‌توان به بازگشت صنایع تعطیل شده، توسعه‌ی صنعت گردشگری و نگهداشت سرمایه‌های زیستی و جوان استان لُرستان امید داشت، به شرط آنکه بیش از این زمان را در اختیار برنامه‌های غیرمرتبط با توان اکولوژیکی لُرستان قرار ندهیم. مسئولین استان آگاه باشند که لُرستان با جمع کردن صنایع و برنامه‌های غیر مرتبط با توان زیستی‌اش هرگز پیشرفت نخواهد کرد؛ این حقیقتی است که نمی‌توان با آن جنگید.

 محسن تیزهوش 

  • شما می توانید بحث را در رابطه با این مطلب، همراه با ارائه پاسخ، پیشنهاد، انتقاد و یا تکمیل آن ادامه دهید.
انتخاب دسترسی:فرد

  • نظرات
نام و نام خانوادگی:
نظرشما:ارسال