چند وقتی است که سازمان محیط زیست و در رأس این سازمان، زحمت طرح هایی را می کشند که بعضاً از آن میان، طرح های گل درشتی بیرون می زند که ...
طراحی سایت
چند وقتی است که سازمان محیط زیست و در رأس این سازمان، زحمت طرح هایی را می کشند که بعضاً از آن میان، طرح های گل درشتی بیرون می زند که در این بازه زمانی دردی از دردهای بی شمار محیط زیست کشور را دوا و درمان نمی کند و هرچه هست بوقی است من باب دمیدن در آن و تبلیغ کارایی فلان مسئول و فلان اداره که البته چنین رویه ای در بین ادارات و سازمان ها مسبوق به سابقه است.
اما برای چنین سازمانی که بنا بر ادعاهای کرده و ناکرده، سکان لق و سامان درهم این سازمان، به دست رئیسی کاربلد و کشتیبانی کارکشته سپرده شده است، طرح بسیاری از پیشنهاد ها همچون چاپ تصویر حیوانات در معرض انقراض بر اسکناس ها و مسکوکات رایج مملکت، زیبنده آن صولت و هیبت نیست !چراکه انتظار مردم از
رئیس سازمان محیط زیست ، به عنوان متولی طبیعت کشور و مدیران و مسئولان تحت امر وی، به رغم بودجه حداقلی و تعداد ناکافی نیروهای سازمان محیط زیست که خود بارها از آن گلایه مند بوده اند ( و رخداد بسیاری از حوادث تلخ این حوزه را متاثر از دو معضل فوق، یعنی بودجه و کمبود محیط بان و پایشگر دانسته اند)، این است که در ابتدا معضلات و بحران های پیش روی سازمان متبوع خود را طبقه بندی و اولویت بندی کنند تا بالاخره از میان دیوان هفت خوان، پشت یکی از آنان را هم که شده زمین بزنند تا خدای ناکرده غباری بر آن صولت و هیبت نیفتد ! اما یکی دیگر از طرح های نوظهور خانم ابتکار اجرای تام و تمام مدیریت سبز در دستگاه های دولتی است که در چند روز گذشته ورد زبان و دغدغه ذهن ایشان بوده است. در همین رابطه روز گذشته خبرگزاری « مهر» مطلبی را منتشر کرده بود. در بخشی از این مطلب چنین آمده که دکتر ابتکار با تأکید بر ضرورت اجرای دقیق ماده ۱۹۰قانون
برنامه پنجم توسعه در ارتباط با مدیریت سبز و مدیریت محیط زیست در دستگاه های دولتی تصریح کرد: با توجه به اینکه دستگاه های مختلف دولتی و عمومی و به طور کلی، دستگاه های مختلف با وظایف حکومتی همچون قوای سه گانه و شهرداری ها از میزان مصرف بالایی در حوزه های آب، انرژی و کاغذ برخوردار هستند، اجرای دقیق این ماده قانونی، گام بزرگی در اصلاح الگوهای مصرفی است. حال این طرح با اینکه فی نفسه طرحی پسندیده و پاکیزه به نظر می رسد اما ماهیت کنونی آن دارای وضعیتی سهل و ممتنع است. باید در ابتدا روشن شود که این طرح تنها ادارات و سازمان های دولتی را مد نظر دارد یا در نهایت قید و زنجیری خواهد شد بر پای مردم، به ویژه مردم کم برخوردار ؟! چراکه عمل به چنین طرحی ابتدا به ساکن
افزایش قیمت انرژی و آب را در پی خواهد داشت و در این صورت، افراد برخوردار و دارا با خرج نقدینگی گلیم خویش را از هر وضعیتی بیرون می کشند و در نهایت بار تغافل و خطای مسئولان باید بر شانه های جور کش مردم متوسط و کم برخوردار جامعه هوار شود !
بنابراین امید است که سرانجام چنین طرحی بستن «آب» به روی مردم نادار و ناچار نباشد.