سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

گروهی در اثر اغوای شیطان که با ارائه ی کژراهه ها و اغرا و تمویه و تسفیه، بشرِ فریب خورده را وادار به عصیان می کنند، به بهانه ب حفظ صنعت، سنّتِ زیبای خلقت را به بدعت تبدیل و نظام با شکوه آفرینش را به هرج و مرجِ آلایش و آلودگی دگرگون می نمایند.

پیام قرآن کریم درباره ی ناسپاسان زیست محیطی و فقدان فرهنگ صیانت محیط زیست، این است: “ظَهَرَ الْفَسَادُ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا کَسَبَتْ أَیْدِی النَّاسِ لِیُذِیقَهُم بَعْضَ الَّذِی عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ” ۱ (ترجمه:فساد ، در خشکی و دریا بخاطر کارهایی که مردم انجام داده اند آشکار شده است خدا می خواهد نتیجه بعضی از اعمالشان را به آنان بچشاند ، شاید ( بسوی حق) بازگردند!). آنچه از دستور سپهری و فرمان آسمانی بر می آید، این است که تابلوی زیبای آفرینش، امانت الهی به دست بشر است. صنایع تجربی موظف اند که در راستای تأمین سعادت و سلامت بشر جهت گیری کنند؛ چنان که مکلف اند که حقوق طبیعی هر موجود دیگر را، اعم از دریا و آبزیان و هوا و پرندگان هوا و استنشاق کنندگان از آن و نیز هر پدیده ی طبیعی دیگر، رعایت نمایند و هرگز به هلاکت نسل و حرث رضایت ندهند و گزندگان اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و مانند آن را انسان گُزیده نمی داند و در تعییر و توبیخ آنان چنین می گوید: “وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِی الأَرْضِ لِیُفْسِدَ فِیِهَا وَیُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللّهُ لاَ یُحِبُّ الفَسَادَ” ۲ (ترجمه: (نشانه آن ، این است که) هنگامی که روی برمی گردانند(و از نزد تو خارج می شوند) ، در راه فساد در زمین ، کوشش می کنند ، و زراعتها و چهارپایان را نابود می سازند ( با اینکه می دانند ) خدا فساد را دوست نمی دارد.). چون ارزش عامل به عمل است، هنگامی که فساد، محبوب نباشد، مفسد نیز محبوب نخواهد شد.

1-سوره روم، آیه 41