عنوان: این نشر نا امیدی نیست ! یک هشدار جدی است!! پنجشنبه 4 تیر 1394
در دنیای که صنعت و تکنولوژی با مصرف روزانه حداقل سی میلیون بشکه نفت کشورهای عضو اپک و میلیونهای بشکه نفت دیگر تولید کنندگان از جمله ایالات متحده و دریای شمال و ... میلیونها تن گاز در اتمسفر منتشر می سازند و صنایع مختلف با بکارگیری میلیونها لیتر آب شیرین برای خنک سازی و گردش صنایع در آلوده سازی آبها و عدم تصفیه پساب ها مشارکت گسترده دارند، و میلیاردها خودرو ، بخاری آب گرمکن ، پکیج ، اجاق گاز ، آتش سوزی عمدی و غیر عمد منابع طبیعی و هر از چند گاهی ابراز وجود آتش فشانها با میلیارده تن دود و خاکستر در تشدید این انتشار گازی نقش دارند و چرخه ریکاوری و احیاء زمین ناتوان از انجام وظیفه! آیا توصیه به مردم از اینکه مبادا با آواز خواندن در حمام زمان آب بازیشان در حمام دوبرابر شود یک توصیه بسیار ناچیز برای مقابله با یک تهدید بسیار عظیم نیست؟
آیا زمان آن نرسیده است بشر و قدرتهای صنعتی و علمی و تکنولوژیک واقعا برای نجات بشر به یک اقدام بزرگ دست بزنند. آیا زمان نرسیده است که از طایفه گرایی و قوم گرایی و منطقه گرایی و جهان یک قطبی و دو قطبی و چند قطبی دست برداریم و برای نجات کره زمین و دو قطب حیات بخش آن! از خطری که تهدیدش می کند همصدا شویم. آیا اگر طبیعت انتقام خود را بگیرد مرز و جغرافیا و قوم و ملت می شناسد؟
به اطراف خود بنگرید! رودهای خروشان کم نوا شده اند
چشمه ها نفس آخر را می کشند
پرندگان برای یافتن جرعه ای آب کیلومترها راه طی می کنند
درختان جنگلهای زاگرس در حال مرگ هستند !
گویا گونه های مختلف گیاهی و جانوری از دست ما خسته و دست به یک خودکشی گسترده می زنند. و شاید دوست ندارند در نبرد ما و طبیعت مشارکت کنند!
همین الان به دور دست نگاه کنید گردوغبار ناشی از عملکرد انسان میدان دید ما را بسیار کوتاه کرده است!
طبیعت در منطقه ما انگار تصمیم دارد ما را با بی آبی تنبیه سازد!
آیا بیدار می شویم؟
آیا فرصتی برای بیدار شدن باقیست؟
( رستمی تبار 4 تیر 94)