اصغر محمدی فاضل*: چرا مجلس در برخی از مسائل مهم زیست محیطی ورود پیدا نمیکند؟ این گلایه-سوالی بود که ابتکار در آخرین روزهای هفته پیش از نمایندگان مجلس پرسیده بود؟ سوالی که می تواند نشانگر آن باشد که او از بازی برخی نمایندگان با چالشهای محیط زیستی در زمین دولت دل خوشی ندارد.
تردیدی نیست که بخش بزرگی از گرفتاریهای محیطبانی، مجادلات حقوقی و کشمکش بر سر منافع ملی است که با آز و نیاز در معرض تخریب و نابودی قرار می گیرد. اگرچه به دادگاه کشاندن افراد حقیقی و متخلفانی که دست به شکار یا تعرض به عرصه های طبیعی و انسانی میزنند خیلی دشوار نیست، اما هنگامی که نهادها و سازمانها و وزارتخانهها سوی دیگر ماجرا هستند نمیتوان به سادگی وارد یک مجادله قضایی شد و از آن پیروز بیرون آمد.
این روزها مدیران محیط زیست از سوی سازمانهای مردم نهاد مورد انتقاد قرار می گیرند که چرا برای اقتدار بیشتر دنبال لایحههای حقوقی جدید نمیروند؟ برخی معتقدند این سازمان نباید پشت توجیه «ما یک نهاد نظارتی هستیم نه اجرایی» پنهان شود و با دراختیار داشتن یگان حفاظت باید بیش از پیش برای اعمال وظایفاش به قوه قهریه متوسل شود تا کسانی که به محیط زیست و منابع طبیعی دستدرازی میکنند در قبال رفتارشان تاوانی سنگین دهند.
پیامک دیروز رسانهها حاکی از آن بود که ابتکار به گله و شکایت اکتفا نکرده و با قبول استعفای معاون حفاظت از تنوع زیستی کشور به انگیزه نامزدی مجلس شورای اسلامی و جایگزینی وی با یک حقوقدان که اتفاقا" سابقه کار در حوزه امور مجلس را داشته، خود را در یک حرکت، دو قدم به مجلس نزدیکتر کرده است.
این انتصاب گرچه از نگاه برخی فعالان محیط زیست یک استراتژی تهاجمی و به منظور برخورد قاطع با متخلفان عرصه طبیعی کشور تعبیر شده، اما شخصا" معتقدم این تعویض، یک گام رو به جلو از طرف تیم ابتکار برای تعامل بدون جنجال با سال پایانی مجلس نهم است.
پیشداوری درباره میزان توفیق این رویکرد کاری دشوار است. تردیدی نیست که محیط زیست زخم خورده ایران به تجربه مدیران با سابقه نیاز دارد. شاید انتصاب یک چهره عملگرای دانشگاهی نویدبخش روزهای بهتری برای محیط زیست ایران باشد.و برای آنها که اصرار دارند برای هر تحرک ساکنان برج مرمرین پردیسان یک دلیل سیاسی بیابند، شاید این ابتکار هوشمندانه سیاستورزان پاستور برای زدن آبشار به زمین بهارستان از روی تور محیط زیست باشد!