سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

در جریان مناظره دانشگاه تهران پیرامون سدسازی؛ آری یا نه! که روز گذشته اندکی در باره آن سخن گفتم. یک پیشنهاد جالب هم مطرح شد و آن اهدای کمکی داوطلبانه از سوی جناب رضازاده، مدیرعامل بزرگترین شرکت سدساز کشور - آب نیرو - به وزارت جهاد کشاورزی بود؛ کمکی به ارزش 2300 میلیارد تومان که ایشان در حضور جمع اعلام کردند حاضرند به وزارت جهاد کشاورزی بپردازند تا آن وزارتخانه بتواند به تعهدات عقب افتاده‌شان در برنامه پنج ساله پنجم عمل کرده و راندمان آبیاری در بخش کشاورزی را به 42.5 درصد افزایش دهد.

اما چگونه ایشان حاضر شدند تا چنین پیشنهاد سخاوتمندانه‌ای را مطرح کنند؟

ماجرا برمی‌گردد به استدلالی که نگارنده در آن مناظره بیان داشت و تأکید کرد، فارغ از اینکه سد خوب است یا بد؛ مسلماً در شرایط کنونی کشور، اولویت نخست ایران در بخش مدیریت آب نیست. چرا که به گفته مسئولین وزارت نیرو، بیش از 92 درصد آب در بخش کشاورزی مصرف می‌شود و از آنجا که راندمان آبیاری در این بخش کمتر از 35 درصد است، اهدای آب بیشتر به کشاورزی به معنای هدررفت بیشتر آب است. وزارت جهاد کشاورزی هم رسماً اعلام کرده که نمی تواند به تعهداتش عمل کند، زیرا برای انجام این تعهدات و ارتقای راندکان آبیاری، نیاز به 2300 میلیارد تومان اعتبار دارد که چنین رقمی به آنها اختصاص داده نشده است.

آقای رضازاده هم برای اینکه مشکل را حل کند و درحقیقت بتواند همچنان به وظیفه خطیرش - سدسازی - بدون احساس گناه ادامه دهد! چنین پیشنهاد سخاوتمندانه ای را مطرح کرد و گفت حاضر است 15 برابر بودجه سالانه سازمان حفاظت محیط زیست را یکجا اهدا کند!

اما چگونه فقط یکی از شرکت های وابسته به وزارت نیرو می تواند از چنین بذل و بخششی سخن بگوید؟!

طنز تلخ ماجرا کجاست دوستان من؟