سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

عصر دیروز در بیست و هشتمین روز مهر 1393، یک میزگرد کم سابقه (اگر نگویم بی‌سابقه!) در تالار علامه امینی دانشگاه تهران با عنوان: سدسازی آری یا نه! برگزار شد. البته کم‌سابقه بودن این میزگرد مناظره‌گونه، به دلیل موضوع آن نبود؛ چرا که اینک می‌توان به جرأت گفت: تعداد منتقدین سدسازی بیش از موافقین آن است. بلکه از این نظر یک رخداد تاریخی به شمار می‌رفت که نهاد برگزارکننده این مناظره‌ی چالشی، خودش متولی سدسازی در کشور بود! به هر حال، همینکه صداهای ما آنقدر بلند شده که اب‌سالاران برج عاج‌نشین هم دیگر نمی‌توانند آن صداها را نشنیده بگیرند، یک پیروزی بزرگ است. با این وجود در طول این مناظره 120 دقیقه‌ای که مدیرعامل مهاب قدس به عنوان بزرگترین شرکت مهندس مشاور سدساز (ترکش دوز)، مدیرعامل آب نیرو به عنوان بزرگترین و ثروتمندترین شرکت سدساز (رضازاده) و معاون وزیر نیرو (علیرضا دائمی) به همراه نگارنده حضور داشتند، آشکار بود که آمده بودند تا نشان دهند که درست رفته‌اند و اشتباه چندانی رخ نداده است! جالب اینکه ترکیب مدعوین و شرکت‌کنندگان به شکلی بود که حتی یک نفر از منتقدین سدسازی در جمع حضور نداشت و جملگی از کارمندان وزارت نیرو و شرکت‌های پیمانکار ذیربط بودند!

به زودی در باره این همایش و محتوای بحث‌های ارایه شده یادداشتی خواهم نوشت. منتها تا آن زمان بدانید که آقای دائمی فرمودند: بودجه سالانه وزارت نیرو فقط 20 میلیارد تومان است! یعنی یک نهم بودجه سالانه سازمان حفاظت محیط زیست! و بقیه بودجه مربوط به بیش از یکصدهزار پرسنل شرکت‌های اقماری است که مشغول ساختن سدهایی چون گتوند هستند با بودجه 3 هزار میلیارد تومان!