سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

پیش تر پسماند را بدون بررسی مقدار انرژی می­‌سوزاندند که این کارخانه ها را زباله سوز می‌نامیدند. نامی که بخاطر نتایج تاسف­بار آن، مدت زیادی در صنایع استفاده نشد، طراحی ضعیف باعث تولید خاکستر حاوی مقادیر بالای مواد کربنی و دود گردید و نهایتا منجر به این شد که بسیاری از کشورها زباله­‌سوزها را متوقف سازند چرا که بدون بازیابی انرژی، گازهای خروجی از کارخانه بسیار داغ بوده و منبع اصلی آلودگی هوا بودند. اکثر مواد جامدی که در پسماند های شهری وجود دارند، قابل احتراق هستند و تبدیل این بخش از پسماند به انرژی، یکی از روشهای بازیابی در مدیریت پسماندهای جامد می‌­باشد…

پسماند را هم می­توان به همان شکل اولیه سوزاند و هم می­توان آن را فرآوری کرد تا ارزش حرارتی آن بالا رفته و استفاده از آن آسان تر شود. پسماند فرآوری شده را میتوان با دیگر سوخت­ها (عمدتا زغال سنگ) مخلوط کرد و سپس سوزاند. در سال ۲۰۰۸،حدود ۱۳% از کل پسماند تولید شده در ایالات متحده در کارخانه­‌های تبدیل پسماند به انرژی استفاده شده اند، میتوان گفت این مقدار حدود ۳۲ میلیون تن در سال می­باشد. از لحاظ نظری، ارزش حرارتی پسماند تولید شده توسط یک جامعه ی شهرنشین، برای تولید یک پنجم از برق مصرفی همان جامعه کافی است، بنابراین زباله ها منابع قابل ملاحظه ای از انرژِی هستند. بعد از دو تحریم نفتی در دهه ۱۹۷۰، بسیاری از جوامع روش تبدیل پسماند به انرژی را به عنوان یک راه حل اصلی در جهت مدیریت پسماند جامد و نیز تولید انرژی تجدیدپذیر مورد پذیرش قرار دادند در حالی که تنها حدود ۳ میلیون تن از پسماند جامد شهری در سال ۱۹۸۰ سوزانده می­شد. این میزان در سال ۱۹۹۰به حدود ۳۰ میلیون تن در سال رسید. در طول این دهه عوامل دیگر نیز بر رشد سریع این نیروگاه­ها نظیر تدابیر مالیاتی مناسب، اعتبارات معاف از مالیات و قراردادهای سودآور خرید انرژی از صنایع، موثر بودند.آخرین نیروگاه تبدیل پسماند به انرژی در سال ۱۹۹۱ در کالیفرنیا و بخاطر رأی هیئت نظارت ۲ بخش از ساندیگو شکست خورد.دلایل بسیاری در مورد علت عدم ساخت نیروگاه های جدید از آغاز دهه ۱۹۸۰ بیان شده، همچون ناتوانی­های نیروگاه­های جدید و هزینه اولیه و عملیاتی بالا جهت ساخت یک نیروگاه در مقایسه با هزینه­‌های دفن در لندفیل ها می‌باشند. در حالی که برخی بر این استدلال­ هستند که دیگر زمان تکنولوژی تبدیل پسماند به انرژی گذشته است، ممکن است با دلیل کانون توجه بودن انرژی­های تجدید پذیر داخلی، جوامع بار دیگر تبدیل پسماند به انرژی را مد نظر قرار دهند.