سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان گفت: در طول دوره‎های خشکسالی آلودگی و حجم پساب‎ها شدت بیشتری می‌‎یابد که نتیجه آن کاهش کارآیی و ظرفیت پالایش دریافت کننده‎هاست.

دکتر ناصر طهماسبی‎پور در گفت‎وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)منطقه لرستان، بیان کرد: یکی از خطرناک‎‌ترین و مخرب‎‌ترین اثرات خشکسالی ضایعاتی است که بر محیط‌زیست، منابع‌طبیعی زیستگاه‎‌ها و اکوسیستم‎‌ها ایجاد می‌‎شود.

وی اضافه کرد: این ضایعات درگذشته مورد مطالعه قرار نگرفته و به خوبی کشف نشده‎اند، زیرا موضوع خشکسالی در سال‎های اخیر مطرح شده و از اهمیت بالایی برخوردار است.

طهماسبی‎پور ادامه داد: این موضوع به دقت زیادی نیاز دارد چرا که جامعه عملاً قادر به انجام هیچ کاری برای جایگزینی و جبران اکوسیستم‎های تخریب شده و مرده نیست. بنابراین برای جلوگیری از نابود شدن منابع‌طبیعی بالاخص در مناطق حساس زیست‌محیطی تنها اقدام موثر در این شرایط است.

وی اظهارکرد: در رابطه با مسائل زیست‌محیطی همچون افزایش آلودگی و حجم پساب‎های مختلف بالاخص پساب‎های سمی محیط‌زیست باید دقت خاصی به عمل آید.

وی تصریح کرد: اینگونه اثرات پیچیده و مرکب می‌‎تواند در طول دوره‎های خشکسالی شدت بیشتری بیابد که نتیجه آن پایین آمدن کارایی و ظرفیت پالایش دریافت کننده‎های این نوع پساب‎هاست.

طهماسبی‎پور خاطرنشان کرد: کمبود آب تاثیرمنفی بر تولید گیاه دارد، کاهش تولید به طول مدت خشکی، مرحله یا مراحل توسعه و رشد گیاه و خصوصیات وراثتی گونه‎ها و ارقام، روش کشت، کیفیت خاک و عوامل هوا‌شناختی بستگی دارد.

این عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان یادآور شد: در بعضی از سال‎‌ها به علت کمبود بارندگی تولید گیاهان بسیار کاهش می‌‎یابد و خسارات گوناگونی از خود به جای می‌‎گذارد. حتی نیاز مردمان آن منطقه را بر آورده نمی‌‎کند.

وی افزود: در تعدادی از گیاهان فقط یکبار در طول سال و در بعضی گونه‎‌ها چندین دفعه در طول سال بذر تولید می‎شود. تولید بذر بستگی به اختصاص اسیمیلات‎‌ها، موادمعدنی و آب دارد. بعد از لقاح گیاه همزمان با رشد میوه و تجمع مواد اختصاص مواد به این قسمت زیاد‌تر می‌‎شود و تقسیم آب و عناصر غذایی بین برگ‎‌ها و میوه‎‌ها است.

طهماسبی‎پور اظهارکرد: خشکی باعث می‌‎شود که بیشتر مواد فتوسنتز به میوه و بذر اختصاص پیدا کند. اگر گیاه در مواقع خشکسالی به مقدار زیادی‌ میوه و بذر داشته باشد، مقاومت ‌آن به خشکی کمتر است.

این محقق آبخیزداری گفت: اگر گیاه قبل از میوه‌دهی وبذردهی خشک شود میزان میوه و بذر آن به شدت کاهش می‌‎یابد. خشکی باعث کاهش شاخه‎های میوه‌دهنده و کاهش تعداد پنجه در غلات می‌‎شود. هنگامی که گیاه علائم وجود خشکی را دریافت می‌‎کند، میزان بذر و میوه به حداقل می‌‎رسد تا بقای خود را حفظ کند.

وی ادامه‌داد: اگر خشکسالی بعد از شروع گلدهی اتفاق بیافتد رقابت جهت زنده‌مانی بین میوه‌دهی و زنده‌مانی اتفاق می‌‎افتد این رقابت باعث ریزش میوه و پوک شدن بذر‌ها می‌‎شود.

منبع: ایسنا