سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

امروزه مسئله محیط زیست تنها به مسائل علوم محیط زیستی و اکولوژی محدود نمی شود بلکه متاثر از ویژگی های منحصر به فرد هر منطقه در ابعاد اقتصادی،فرهنگی و اجتماعی است. آموزش ابزارتحول و توسعه اجتماعی و موثرترین عوامل در تغییر رفتار،بینش و نگرش منابع انسانی است. دافنه آموزش را پلی برای توسعه می داند.هرچه این پل مستحکم تر و براساس اصول و فنون علمی طرح ریزی شده باشد استوارتر است.آموزش درتمام جنبه ها اعم از رسمی،غیر رسمی،تخصصی،منظم و یا غیرمنظم یکی از راههای رسیدن به توسعه پایدار است. آموزش موثرترین ابزار و شیوه افزایش آگاهی فرد در مواجه با مسائل و معضلات جامعه است.آموزش جهان فردا را شکل می دهد. آگاهی و درک عمومی افراد به حرکت درآورنده تغییرات مثبت پایدار در محیط زیست است.(لاهیجانیان،90)

احترام به محیط زیست در همه فرهنگ ها و سنتهای اصیل جهان,از هند تا سرخ پوستان آمریکا رواج دارد.تقریبا هیچ فرهنگ ماندگاری را نمی توان یافت که در آن آسیب رساندن به محیط زیست عملی نکوهیده نباشد. ازجمله در فرهنگ ایرانی- اسلامی آزار رساندن یا کشتن جانوران همیشه عملی نادرست تلقی می شود یا تاکید قرآن در این زمینه ،مثلا:«او شما را از زمین برانگیخت و برای عمارت و آبادانی برگماشت» کاملاً مشخص است(قرآن کریم). هدف از آموزش محیط زیست ایجاد حساسیت،تعهد و مسئولیت در افراد نسبت به حوادث و تغییرات فیزیکی،اقتصادی,زیستی، اجتماعی و سیاسی و تاثیر آن بر زیست کره است. .(لاهیجانیان،90)