طرح پیشنهادی پایاننامه کارشناسی ارشد یک دانشجوی معماری لهستانی که در آن ساخت ابر سازهای شش کیلومتری در بستر خشکشده زایندهرود ارائهشده این روزها در سایتهای تخصصی معماری و شبکههای اجتماعی مورد توجه کاربران ایرانی قرار گرفته است.
به گزارش
بولتن نیوز به نقل از پایگاه معماری ArchDaily؛ «ماتیوس پوزپیچ» دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه «پلی تکنیک سیلسیان» شهر گلیویچ لهستان در پایاننامه خود با عنوان «بستررود- ساخت ابر سازه در بستر رودخانه خشک شده زایندهرود ایران» با اشاره به این که طبیعت برای سالیان دراز به عنوان پدیدهای قابل احترام، منبع الهام معماران بوده و در کمتر طرح معماری است که المانهایی از طبیعت وجود نداشته باشد به این سؤال پرداخته که اگر طبیعت ناگهان از بین برود، مسئولیت یک معمار در آن زمان چیست.
این معمار جوان در پاسخ به این پرسش، رودخانه زایندهرود در اصفهان را به عنوان نمونهای از طبیعت که ناپدید شدن آن ضربه بزرگی به مردم شهر می زند مورد توجه قرار داده و ساخت ابر سازهای بزرگ بر بستر خشک رودخانه را به مثابه ایجاد یک محیط زیست پایدار در اکوسیستمی مشابه رودخانه توصیف کرده است.
طبق طرح پوزپیچ، ابر سازهای به طول شش کیلومتر بر بستر زایندهرود قرار میگیرد که کاربریهای متفاوتی دارد.
در این طرح، سازههای نصبشده به سه طبقه تقسیم میشوند؛ طبقه همکف رودخانه جهت ساخت و توسعه شهر پیشبینیشده که وی احداث ایستگاه مترو را در آن پیشنهاد کرده است؛ در این طبقه احداث آپارتمان مسکونی نیز پیشبینی شده است.
طبقه بالای همکف و در واقع لایه رویی و بیرونی سازه به فضای سبز و ایجاد چشمانداز شهری و همچنین اتصال دو سمت رودخانه به یکدیگر اختصاص دارد.
طبقه زیر همکف هم میتواند به پارکینگ عمومی و یا حتی ایجاد راههایی برای دسترسی دو سمت رودخانه به یکدیگر اختصاص پیدا کند.
پوزپیچ در طرح خود شیوههای پیچیدهای برای عبور آب پیشبینی کرده است، در طول این سازه شش کیلومتری، مسیرهایی بر روی سطح رویی سازه قرار دارد که جریان آب در آنها صورت میگیرد.
در صورت بیشتر شدن جریان آب، کانالهای ثانویهای طراحی شدهاند که وارد چرخه شده و آب را از خود عبور میدهند، حتی مخازنی نیز تعبیه شدهاند تا در موارد پیک رودخانه، آبهای سطحی سازه را در خود ذخیره کنند و از سازه خارج کنند.
به ادعای طراح، این طرح کاملاً سازگار با محیط زیست بوده و هیچگونه عوارض زیستمحیطیای در پی نخواهد داشت.
پوزپیچ لایههای رویی و میانی این سازه را طوری طراحی کرده است که در فصول مختلف تأثیرات متفاوتی خواهند داشت.
طرح پایاننامه این دانشجوی معماری لهستانی که در سایت ArchDaily و دیگر سایتهای تخصصی خارجی و داخلی منتشرشده در کنار نقدهای کارشناسی و تخصصی که به آن واردشده کامنت هایی حاکی از عصبانیت شدید کاربران ایرانی از ساختوساز بر بستر زایندهرود را در پی داشته است که وی را به دخالت بیجا و بیتوجهی به علاقه عمیق مردم به این رودخانه متهم کردهاند.
منبع : بولتن نیوز