سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

 خدای سبحان مواد خام را به عنوان غذای سفره طبيعت خلق کرد به انسان ، هوش ، استعداد ، فن آوری و خلاقيت داد تا بعنوان مهمان سر سفره مواد  خام طبيعت بنشيند و از اين مواد به بهترين وجه بهره مند شود تا زمين را آباد و محيط زيست را سامان بخشد .

تنها مردم و جامعه متدين در حفظ و حراست محيط زيست می کوشند، زيرا اگر ايمان نباشد هيچ تعهدی نسبت به حفظ طبيعت وجود ندارد .  امروزه در کشورهای پيشرفته شاهد آزمايشهايي هستيم که به گونه های مختلف محيط زيست بشر را آلوده می کنند و محيط زيست بشر را دستخوش مشکلات جدی می سازند.

در سالهاي اخير سه عامل اصلي و مهم برتخريب و نابودي محيط زيست و منابع طبيعي در سطح جهاني مستقيما موثر بوده و فشار فزاينده اي را برآن تحميل نموده است . اين سه عامل عبارتند از : رشد فزاينده جمعيت ،دو تا سه برابر شدن رشد اقتصادي محض بدون توجه به ضوابط زيست محيطي در برخي از مناطق جهان و تداوم فقر ،صنعتي شدن شتابان و دستاوردهاي اقتصادي قابل ملاحظه همراه با رشد جمعيت ، هنوز هم در بسياري از كشورهاي جهان ادامه دارد.

بديهي است مشاركتهاي مردمي به عنوان كليد ، پايه تمامي موضوعاتي است كه پايداري محيط زيست را مورد توجه قرار مي دهند.

يكي از جامع ترين تعاريف در مورد مشاركتهاي مردمي كه از طرف سازمانهاي بين المللي مورد قبول قرار گرفته است عبارتست از :مشاركت مردمي ، تداوم مراحل ارتباطي براي ارتقاء ،درك و آگاهي كامل عموم از مراحل ،چگونگي و مكانيسم هايي است كه از طريق آنها مشكلات و نيازهاي زيست محيطي مشخص ميگرديده،چاره جويي مي شوند و به حل مناسب مشكلات منتهي مي گردند.

به طور كلي مشاركت مردمي ،مكمل همكاري، تشريك مساعي و عمليات هماهنگ بوده و مجموعه اي است كه در بستر حضور مردم انجام مي پذيرد.در حقيقت مشاركت هاي مردمي ميتواند به يك اطمينان همگن ،مناسب و جهت دار براي پايداري و تداوم حفاظت محيط زيست منجر گردد.

     مطالعات سازمان ملل از توسعه اندك و ناموفق مشاركت هاي مردمي در كشورهاي در حال توسعه حكايت مي كند.

          بررسی هاي روان شناختی نشان می دهند هرگاه افراد فر صت بیان اندیشه هاي خود را بیابند و در تصمیمی که بر سرنوشت آنان اثر می گذارد شریک شوند، نوآفرینی و آفرینندگی بیشتر از خود نشان   می دهند و مسؤولیت بیشتري را می پذیرند.

     در ايران تحليل محتواي آثار موجود درباره مشاركت و حوزه هاي آن نشان مي دهد كه اين مفهوم طي چند دهه اخير توجه بيشتري را به خود جلب كرده است.مروري بربرنامه هاي پنج ساله توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي ايران گوياي اين مطلب است كه در هر دوره نسبت به دوره هاي قبل برمشاركت هاي مردمي تاكيد بيشتري شده است موانع مشاركت مردم در امور :

عدم اعتماد متقابل بين مردم و ذينفعان

عدم توجه به خاستگاه اقتصادي مردم

پايين بودن آموزش ها در مسوولين و مردم  در خصوص مشاركت

عدم آشنايي با نياز مردم

تفاوت هاي موجود بين فرهنگ ها و موقعيت هاي جغرافيايي در مقياس ملي

فقدان تعريف مشخص از مشاركت در بين مردم

عدم آشنايي دولتمردان با نحوه مشاركت مردم در امور زيربنايي