سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

                     به نام خدای جهان آفرین      که بر خلقت خود بگفت آفرین 



با بهره گیری از سخن ارزشمند رودکی پدر شعر فارسی که سروده است:

تا جهان بود از سر آدم فراز

کس نبود از راز دانش بی نیاز

مردمان بخرد اندر هر زمان

راز دانش را به هرگونه زبان

گرد کردند و گرامی داشتند

تا به سنگ اندر همی بنگاشتند

دانش اندر دل چراغ روشن است

وز همه بد، بر تن تو جوشن است

درمی یابیم که از روزگارحضرت آدم به این سو یعنی از زمانی در حدود ده هزارسال پیش تاکنون که بشر پیشرفته بر این زیستکره پای نهاده، اهمیت دانش و دانایی بر خردمندان هر دوره آشکار بوده و نیاز فرزندان آدم  به دانش برای زیست برتر، عاقلان زمانه را به گردآوری، گرامی داشت و نگارش و ثبت علوم مختلف به هر زبان واداشته است تا با درآمیختن دانش وعرفان، درون و برون انسان ها را از تیرگی ها و بدی ها حفاظت کنند.

نتیجه نظری:

 دانش ما هنگامی مفید و کاربردی می شود که از باور قلبی بگذرد و در بینش یا نگرش ما اثرکرده و این تأثیر در کنش ها و افعال ما نمایان شود زیرا دانسته های بی شمار و بی فایده به دلیل بی خاصیت بودن، خود بخود ازفضای فکری و عملی هر فرد و جامعه حذف می شود. به همین خاطر در کلام قدسی نیز از بزرگان دین مبین نقل است که « حیات روی زمین به واسطه انسان و حیات انسان به وجود روح و حیات روح به واسطه عقل است و حیات عقل نیز به علم و حیات علم به عمل و حیات عمل هم به اخلاص است ». بر اساس این سخن قدسی، اگر حیات کره زمین و ساکنانش تاکنون ادامه یافته، به پشتوانه عمل خالصانه عالمان خردمندی بوده است که از آسیب رسیدن به حیات مادی و معنوی کره زمین و زیستمندانش جلوگیری کرده اند.بدیهی است این گروه عاملان به علم و عارفان به طبیعت و خالق یگانه آن و سلسله جنبان در عرصه محیط زیست اجتماعی در دوران های مختلف بوده اند که زمین هیگاه از وجود ارزشمند آنان خالی نبوده است. 

نتیجه عملی:

 لازمه حفظ و احیای محیط زیست در شرایط فعلی کشور، عمل به دانسته ها و اجرای بایسته ها از سوی شایسته هاست. به دیگر سخن، با عمل به دانش محیط زیست،اجرای کامل قوانین موجود و پاسخگویی سریع به مطالبات گسترده رهبرمعظم انقلاب در زمینه محیط زیست، توسط شایستگان از مردم و مسؤولان نظام، می توان ضمن مقابله جدی با آسیب ها و تخریب های متعدد محیط زیستی در نقاط مختلف کشور به بهبود وضعیت موجود در بلندمدت دست یافت.حال که نتیجه دانش ستیزی را  با تبعات ویرانگر گسترده اش در محیط زیست ایران زمین با کوشت و پوست و استخوان خود تجربه کردیم. تا فرصت باقی است، به سوی عمل بشتابیم تا ما نیز از جمله شایستگان به شمار آییم.



 با توجه به سطح مناسب اطلاعات و آگاهی های محیط زیستی در جامعه، از نظر شما راهکار عمل کردن به دانسته ها از سوی یکایک افراد و فعالان دربخش های مختلف حکومتی، تعاونی و خصوصی در کشور چیست؟ لطفاً در این بحث مشارکت فرمایید.