مردم که در هر حرکت خوب و مثبت پیشقدم و استقبال کننده خوب و گرم هستند و برای محیط زیست و درخت کاری حاضر به بالاترین سطح مشارکت اند، اما خوب هم می دانند که جنگل با درخت زنده است و درخت با مراقبت.
هر ساله با فرارسیدن 15 اسفند روز درخت کاری، در حرکتی نمادین، مردم و مسئولان با غرس نهال سعی دارند تا فرهنگ توجه به درخت و جنگل را عمق ببخشند و این نکته تلخ را هم به ذهن خود می آورند که به موازات این حرکت و تلاش برای حفظ و پرورش نهال های غرس شده، باید با جنگل ستیزان و قاچاقچیان چوب، بهویژه شرکت های بهره بردار در جنگل ها برخورد جدی شود.
آمارهای موجود نشان می دهد که میزان جنگل های موجود در کشور به کمتر از یک سوم ابتدای پیروزی انقلاب کاهش یافته و علی رغم اظهارات و جملات زیبای مسئولان و تاکیدشان بر لزوم گسترش درخت کاری و صیانت از جنگل ها، به عنوان سرمایه ای متعلق به همه نسل ها، هنوز روند تخریب جنگل و قطع درختان و بعضاً پاکتراشی ها متوقف نشده، هر چند که دچار شدت و ضعف در حرکت می شود.
ورود بی رویه شرکت های بهره بردار به جنگل ها و عدم نظارت بر تعهد درخت کاری آنان موجب شد تا جنگل های شمال و به خصوص مازندران از حضور فعالانه و مخربانه برخی از این شرکت ها، خسارات زیادی را متحمل شده و سال ها اگر تلاش شود شاید به سختی بتوان آن ضایعات را جبران کرد.
امروزه بخش اعظمی از مردم نسبت به نقش محیط زیست، مراتع و جنگل ها در زندگی خود به خوبی آگاهند و از اشکال مختلف اثرات سوء ناشی از تخریب جنگل ها و مراتع، که موجب تغییرات اقلیمی، جاری شدن سیلاب های مهیب و وحشتناک می شوند مطلع اند، و تعجب عمده آنها نیز از اینجا ناشی می شود که چرا مسئولان با وجود علم و آگاهی شان نسبت به این موضوع، باز هم در قبال متجاوزان به منابع طبیعی و قاتلان درخت ها مماشات کرده و برخورد پشیمان کننده و حتی پیشگیرانه با این امر جبران ناپذیر نمی کنند؟
گسترش زندگی شهری و آلودگی ها و مخاطرات جدی برای سلامتی مردم و سلب حق تنفس سالم از شهروندان، برخورداری از پارک های جنگلی و طبیعت نشاط آفرین را برای مردم کشورمان فوق العاده مهم و حیاتی کرده است.
درخت و درخت کاری، که در آموزه های دینی و کلام معصومین ما بر آن تاکید فراوان شده و اصول 45 و 50 قانون اساسی بر اهمیت و جایگاه راهبردی آن تصریح شده، باید یه عنوان وظیفه ای ملی و همیشگی مورد اهتمام رسانه ها و برنامه های مختلف تبلیغی و تبیینی قرار گیرد.
درختان و گل و گیاه، به زندگی نشاط و حیات می بخشند و باید ماموریت اصلی و اولویت اول همه دستگاه ها بویژه فرمانداری ها و شهرداری ها در شهرها و روستاها باشد.
دستگاه قضایی نیز نقش تعیین کننده در این ارتباط دارد. برخورد ضعیف قضایی با متخلفان و متجاوزان به حریم منابع طبیعی و جنگل ها و قطع کننده های درخت، نوعی ترویج فرهنگ طبیعت ستیزی و تقویت روند تخریب و تجاوز به طبیعت است.
شاید اگر اراده ها برای احیای جنگل ها و منابع طبیعی، دلسوزانه بسیج شوند و با درصدی از اعتبارات تخصیص به ستاد بحران، بتوان در گسترش درخت کاری و جنگل کاری سرمایه گزاری کرد، سالانه از تلفات جانی قربانیان سیل و رانش و بروز هزاران میلیارد تومان به مردم کشورمان به خصوص در مازندران جلوگیری به عمل آورد.
منبع: ایرنا