سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

این سوال اساسی مطرح است که وضع حیات وحش ما چگونه بوده و امروز چگونه است ؟آیا پایش درستی در این زمینه وجود دارد ؟اگر نداردچرا؟چرا به اینجا رسیدیم 

به عنوان محقق گیاهان دارویی  وفعال کوچک محیط زیست وقتی به مناطق حتی محافظت شده دراشترانکوه میروم درحسرت دیدن یک گونه  جانوری میمانم اما چرا ؟زمانی اشترانکوه ودیگر زیستگاه های کشور عرصه تاختو تاز انواع گونه های جانوری بود اما الان ببر مازندران کجاست ؟افتخار ما این شده است که عکس یوز ایرانی را پرده برداری کنیم اما یوزها همچنان بدلیل ضعف فرهنگی وکمبود زیستگاه ووواز بین میروند طی 2007 تا 2011بیش از 70 مورد از آنها از بین رفته اند شکار پرندگان هم حتی شاهین ها ادامه دارد چون بازار وتقاضا وجود دارد درشهر ما چون گوشت گران شده تفنگ بادی ها گنجشک ها را نشانه رفته اند فقط کلاغ ها غار غار میکنند حتی گراز ها راهم شکارکرده اند!تعدا تفنگ های سرپرساچمه ای وخودکار چیزی از حیات وحش نگذاشته اند سیاست قرق ها هم شاید بدلیل کمبود فرق بان وووونتیجه نداده عادت کرده ایم صورت مساله را پاک کنیم شکارممنوع !شد راه حل واعجبا درمنطقه شهر خودمان شاهد هجوم دوشکارچی به نوعی عقاب با تفنگ ساچمه ای بودم وقتی کوشش من بیهوده ماند به شکارچی گفتم چرا؟اوپاسخ داد خشکش میکنم وبه دیوار میزنم فقط توانستم بگویم شکارچی زنده اش ارزشمند تر است وقتی مشارکت پذیری مسولین پایین میرود وبرخورد مسولانه هم نیز.اینچنین میشود خشکسالی ها ،جاده ها>ماشین ها وشکارچیان با حب ذات ومیماندمعدود نگاهبانان قرق ها  واقعا بیایم تا زود دیر نشده به داد زیستگاه ها برسیم تا دیگر یوزی شکار نشود وفرهنگ بسازیم تا تقاضایی برای شکار نباشد.به سرمایه اجتماعی اعتماد کنیم اسیر بوروکراسی نشویم ووو..