سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

شاید برای شما اتفاق افتاده باشد که قوطی کنسرو باد کرده تن ماهی را دیده باشید و با هشدارهای عدم مصرف آن نیز آشنایی داشته اید. همه ما می دانیم که انسان ها و موجودات زنده، همگی برای زندگی احتیاج به هوا و اکسیژن دارند و در صورتی که هوا و اکسیژن به آن ها نرسد، می میرند.برط طبق تحقیقات گسترده، تمام میکروب های بیماری زا نیز تابع همین شرایط هستند.

حالا یکسری از میکروارگانسیم هایی وجود دارند که باید محیط زندگی آن ها بدون هوا و اکسیژن باشد و در صورت وجود هوا و اکسیژن، می میرند!

اتفاقی که در تن ماهی در بسته رخ می دهد، فعالیت میکروارگانیسم های بی هوازی، در محیط بدون هوا و نور داخل قوطی کنسرو و رشد و تکثیر آن ها و استفاده از مواد آلی موجود در تن ماهی جهت خوراک و همانند سازی می باشد. به دنبال فعالیت میکروارگانسیم های بی هوازی، بیوگاز تولید می شود که متشکل از گاز متان، دی اکسید کربن، بخار آب و سولفید هیدروژن می باشد و چون با افزایش تولید بیوگاز از سوی میکروارگانسیم ها، فشار در محفظه قوطی بالا می رود، قوطی باد می کند و برآمده می شود.

حالا اگر ما بیاییم به صورت تصنعی، هر ماده دارای منشا آلی( در ترکیبشان کربن و هیدروژن وجود دارد) مثل کود دامی را در شرایط بی هوازی قرار دهیم و با ساخت مخازنی در بسته، کود دامی را در آن ها بارگیری کنیم، پس از چند روز میکروارگانیسم های بی هوازی با فعالیت در محیط بی هوا شروع به مصرف کود نموده و بیوگاز تولید می کنند و چون حس رقابت پذیری بالایی دارند، اجازه فعالیت به دیگر میکروب ها نمی دهند و آن ها را می خورند و محیط را پاستوریزه و بدون میکروب های بیماری زا می نمایند. با تولید بیوگاز که ارزش حرارتی آن حدود هفتاد درصد گاز شهری است، و سوزاندنش در موتور ژنراتور بیوگازی، می توانیم به تولید برق برسیم. متاسفانه به علت ارزان بودن انرژی در کشورمان، طرح های استحصال انرژی از منابع بیومس، تقریبا صرفه اقتصادی ندارند ولی در کشورهایی مثل هند و آلمان و چین، به راحتی و وفور از کود دامی ،برق تولید می کنند.