پارک ملی بیشترین اهمیت و بالاترین درجه حفاظتی در میان
مناطق چارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست را دارا می باشد.
پارک ملی مناطق طبیعی نسبتا وسیع و دارای ویژگی های خاص و اهمیت ملی به لحاظ زمین شناسی، بوم شناسی، جغرافیای زیستی و چشم اندازهای طبیعی هستند که با هدف حفظ وضعیت زیستی و طبیعی، بهبود جمعیت گونه های جانوری و وضعیت رویشگاه های گیاهی به عنوان پارک ملی انتخاب می شوند.
پارک های ملی محدوده های مناسبی برای فعالیت های آموزشی، پژوهشی و گردشگری در طبیعت به شمار می آیند. به منظور حفاظت مناسب از تنوع زیستی، ذخایر ژنتیکی، یکپارگچی اکولوژیک و چشم اندازها، فعالیت های انسانی مرتبط با بهره برداری های مصرفی و مسکونی و به طور کلی هر گونه فعالیت انسانی به غیر از اقدامات حفاظتی در این مناطق ممنوع می باشد.