شهرستان فومن در جنوب غربی گیلان واقع شده و با وسعتی معادل 9 هزار و 777 کیلومتر مربع از سمت شمال به صومعهسرا و ماسال، از سمت جنوب به شفت و طارم زنجان، از سمت شرق به رشت و از غرب به خلخال استان اردبیل هممرز و متصل است.
فومن به عنوان مرکز این شهرستان در 27 کیلومتری غرب شهر رشت واقع شده و با اراضی سرسبز و مناطق کوهستانی و کوهپایهای و دارا بودن قطبهای گردشگری تاریخی و بینظیر در دنیا یکی از قدیمیترین و تاریخیترین مناطق کشور و جهان محسوب میشود و دارای قدمتی چند هزار ساله است.
فومن سابقهای پیش از اسلام را نوید میدهد و در قرون گذشته از مراکز سیاسی و اقتصادی بخش بیهپس گیلان «گیلان غربی» شمرده میشد و تا اوایل قرن یازدهم هجری یعنی سالهای آغازین سلطنت شاه عباس کبیر صفوی مرکز بخش گیلان غربی و کانون فرمانروایان محلی محسوب میشد.
در مسیر رشت به فومن تونلی زیبا و وصفنشدنی با درختان چنار اطراف آن ایجاد شده که هر رهگذری را به تحسین وامیدارد و این تونل سبز گویا در جادهای حیرتانگیز به سوی بهشت در حرکت است.
درختان چنار سر به فلک کشیدهای که در فصول مختلف رختهای سفید، زرد و سبز بر تن میکنند و با شاخ و برگهای مهربان خود جاده را در آغوش میگیرند تا مهمانان را به سمت شهری تاریخی و پر رمز و راز هدایت کنند.
این درختان به نوعی برای مهمانان چشمنوازی و طنازی میکنند و چناران راستقامت فومن در دهه 50 توسط شهرداران خوش ذوق وقت فومن به تعداد 3 هزار اصله از منطقه رودپیش تا فومن کاشته شدهاند و با سایه خنکی، طراوت و زیبایی بیبدیلی را برای مهمانان همیشگی و ناخوانده خود به ارمغان میآورند.
جاده مذکور و درختانش از چندین سال گذشته تاکنون برای مردمان منطقه درختان معمولی نیستند و مردم مانند دیگر داشتههای تاریخی خود آنها را دوست دارند و ارزش قائل هستند، چناران معصومی که بارها به دلایل مختلف تبر بر تن بیآزار آنها زده شد اما در فصول مختلف چشمنوازی کردند و نام فومن را بر سر زبانها انداختند و به یکی از آثار گردشگری و ارزشمند مردمان این دیار مبدل شده است.
چناران به تعداد 180 اصله در سال 86 برای ساخت تقاطع غیرهمسطح ورودی فومن لبههای تیز برنده تبر را بر تن خود لمس کردند تا جای خود را به ترافیک خودروهای کوچک و بزرگ امروزی و دیروزی دهند اما جز پایه تاریخی تقاطع غیرهمسطح و سروهایی که انگار از سوز فراق چناران معصوم هنوز پس از چند سال سبز نشدهاند چیز دیگری باقی نمانده است.
اخیراً زمزمه قطع درختان کهنسال چنار در دو طرف خیابان ورودی به فومن که تونل سبز را تشکیل دادهاند شنیده میشود اما آیا عمر چنین درختانی باید در 50 سال تمام شود یا ما برای نگهداری آنها کاری نکردهایم و عمر طولانی این درختان را کاهش دادهایم.
آیا درختانی که در برف 83، 86 و 92 از جای خود تکان نخوردهاند و در مقابل بادهای فصلی متمادی مقاومت خود را به رخ همگان کشیدهاند ارزش قطع کردن را دارند، البته حفظ جان انسانها از حفظ اشجار و طبیعت مهمتر است اما نباید از یاد برد که زندگی و حیات انسان نیز بدون محیط زیست زیبا و بکر بیمعنا خواهد بود.
قطع درختان خطرآفرین تونل سبز کمی مثمرثمر باشد اما هر مدیر مدبر و دوستدار طبیعت میداند که این آخرین راه پیش رو نیست و با هرس شاخههای سنگین و درمان آفات آنها میتوان این بلا را از پیکر نحیف آنها زدود.
فصل اسفند و روز درختکاری در پیش است چرا نباید با احداث تونل سبز جدید فومن زبانزد نسلهای بعد از خود شویم، جوانسازی و کاشت درختان جدید در کنار چناران میتواند در حفظ تونل سبز تاثیرگذار باشد.
میتوان در مسیر رفت فومن به رشت که درختانی مانند دیوار دارند را به تونل سبز جدید فومن تبدیل کرد که چندین سال بعد فرزندان این دیار ما را نیز بستایند و از زندگی در این مناطق لذت ببرند و به جای ماتم به ثناگویی از زندگی خود بپردازند.
جاده مذکور به دلیل اختلاف ارتفاع کناره با سطح آن هنوز از داشتن حفاظ و گاردریل و در هنگام تاریکی شب از داشتن روشنایی بیبهره بوده و پس از چند سال تنها تیرهای برق بدون روشنایی وجود دارند که از نداشتن نور رنج میبرند و نقش مهمی در حوادث ایفا میکنند.
مخالفت با قطع چناران / نهالکاری مسیر فومن تا جمعهبازار
نماینده مردم فومن و شفت در مجلس شورای اسلامی در گفتوگو با خبرنگار فارس در فومن درباره درختان چنار اظهار کرد: چناران فومن جزو ارزشهای تاریخی فومن هستند و شهروندان درباره قطع درختان نگرانی نداشته باشند و ما مخالف این کار هستیم.
ناصر عاشوری با بیان اینکه موافق از بین بردن و قطع دیگر درختان مسیر نیستیم، افزود: منابع طبیعی از هدایای با ارزش خداوند هستند و حفظ آثار تاریخی و منابع طبیعی از وظایف جداییناپذیر شهروندان است.
وی اشاعه فرهنگ درختکاری و تلاش برای افزایش فضای سبز را در توسعه فضای سبز مهم دانست و تصریح کرد: در روز 15 اسفند مردم و مسئولان مسیر فومن تا بازار جمعه را نهالکاری میکنند.
منبع : فارس فومن