سامانه الکترونیکی جامعه محیط زیست

جناب آقای مهندس درویش “نگرانی اما از آنجا پیش آمده که متأسفانه مقاومت‌های زیادی از سوی برخی از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و مدیران محلی برای ممانعت از اجرای اصلی‌ترین راهکار ستاد احیای دریاچه ارومیه، یعنی توقف کشت در ۵۰ هزار هکتار از اراضی آبخیز ارومیه رخ داده است. باید بدانیم که در طول ۲۵ سال اخیر، بیش از ۳۶۰ هزار هکتار به صورتی کاملاً غیرقانونی بر وسعت اراضی کشاورزی و باغی منطقه افزوده شد تا سهم کشاورزی به ۶۸۰ هزار هکتار برسد؛ جنایتی که سبب شد، حق‌آبه‌ی دریاچه ارومیه به میزان ۳٫۱ میلیارد متر مکعب از میان برود و فاجعه‌ی امروز، عقوبت آن آزمندی نابخردانه‌ی دیروز است” (نوشته های آقای مهندس درویش) ولی آیا بهتر نبود از تهران و دانشگاهها یک مقدار دور میشدیم و واقعیت ها را بررسی و راهکار های بهتری ارائه میدادیم مگر هدف تامین ۳۰۰ میلیون مترمکعب آب به دریاچه بیش از حالت طبیعی نبود. عدم آبگیری سدهای که از سال ۱۳۹۰ به بعد آبگیری کردند عدم آبگیری و تحویل آّب از سدهای جدید آبگیر شده(مردم انتظار تامین آب را ندارند) عدم تحویل آب به اراضی توسعه در شبکه های که در حال احداث هستند، تخلیه آب مازاد برابر سند ملی آب از کلیه سدها حوضه آبریز اجرای عدم کشت در چند شبکه بصورت محدود نه دریک شبکه و راه های دیکر…

ولی ستاد احیا نمیتواند چون نه راه های اجرای را میدانند نه اطلاعات واقعی در دست دارند آمار موجود ستاد احیا شاید ۳۰ درصد واقعیت میباشد پیچیدگی احیایی دریاچه زیاد هست، مسئولین و نمایندگان منطقه و استانها و دیدگاه فقط اجرای پروژه توسط ارگانهای مختلف، عدم آگاهی عموم مردم، بخشی نگری،نگاه استانی، ضعف مدیریت واستانی نگری در محیط زیست استانها، بخشی نگری و نفوذ توسط مسئولین استان آذربایجان شرقی در ستاد احیاو عدم بیطرفی ستاد احیا(دو بند آخر حرف مردم ، مسئولین و نمایندگان آذربایجان غربی میباشد) عواملی هستند که طرح فوق را به چالش کشیده است.